Rancangane Sarai, Momotane Hagar
Ngenteni ora kuwawa, mula Sarai masrahaké Hagar marang Abram; mbobot malih dadi ngrèmèhaké, banjur dadi tumindak kasar, lan Hagar mlayu. Sawijining utusan nemokaké dhèwèké ing sumber ing ara-ara samun, ngongkon dhèwèké bali kanthi prasetya bab anaké, lan dhèwèké nyebut Rama kita Kang mirsani dhèwèké.
16 1Sarai, bojone Abram, ora nglairake anak kanggo Abram. Sarai duwe abdi wadon wong Mesir kang jenenge Hagar. 2Sarai kandha marang Abram: “Delengen, Rama kita wis ngalang-alangi aku ora bisa duwe anak. Mara, turonana abdiku wadon; bokmanawa aku bisa mbangun brayat lantaran dheweke.” Abram banjur nuruti apa kang dikandhakake Sarai. a a v2 Ing adat mangsa iku, sawijining abdi bisa nglairake anak kanggo brayate, lan bocah mau bakal ditampa kaya anake brayat iku dhewe. 3Sawuse Abram manggon ing tanah Kanaan sepuluh taun, Sarai, bojone, njupuk Hagar, abdine wadon wong Mesir mau, banjur diwenehake marang Abram, bojone, didadekake bojo. 4Abram banjur saturon karo Hagar; Hagar banjur ngandheg, lan bareng rumangsa wis ngandheg, dheweke ngremehake bendarane wadon. 5Sarai kandha marang Abram: “Kaluputan kang tumiba ing aku iki dadi tanggunganmu. Aku wis masrahake abdiku wadon marang pangkonanmu; nanging saiki, bareng rumangsa wis ngandheg, dheweke ngremehake aku. Muga-muga Rama kita ngadili antarane aku lan kowe.”
6Abram kandha marang Sarai: “Abdimu wadon iku ana ing tanganmu dhewe; tumindaka marang dheweke sakarepmu kang kokanggep becik.” Sarai banjur nganiaya Hagar, temahan Hagar lunga ngoncati saka ngarepe Sarai.
7Malaekate Rama kita nemokake Hagar ing sendhang ing ara-ara samun, yaiku sendhang kang ana ing dalan menyang Sur. b b v7 Malaekate Rama kita ngandika kaya Rama kita piyambak — ngatingal marang Hagar ing wujud kang bisa ditemoni, dirungokake, lan diwangsuli.
8“Hagar, abdine Sarai,” pangandikane, “kowe saka ngendi, lan arep menyang ngendi?” Wangsulane Hagar: “Kawula nembe lumajeng nilar bendara kawula estri, Sarai.”
9“Balia marang bendaramu wadon,” pangandikane Malaekate Rama kita, “lan sumuyuda marang panguwasane.” 10Malaekate Rama kita banjur ngandika marang dheweke: “Aku bakal nangkar-nangkarake turunmu nganti ora kena diwilang saka akehe.” 11Malaekate Rama kita uga ngandika marang dheweke: “Lah kowe saiki ngandheg lan bakal nglairake anak lanang. Kowe bakal menehi jeneng bocah iku Ismael, awit Aku wis miyarsakake kasangsaranmu. 12Dheweke bakal dadi wong kang kaya kuldi alasan, tangane nglawan marang saben wong lan tangane saben wong nglawan marang dheweke, sarta dheweke bakal urip ing sesatron marang sakehe sadulure.”
13Hagar banjur ngarani Rama kita kang ngandika marang dheweke mangkene: “Paduka punika El Roi — Allah kawula ingkang mirsani kawula,” amarga pangucape: “Saiki aku wis ndeleng Panjenengane kang mirsani aku.” 14Mulane sumur iku diarani Beer-Lahai-Roi; sumur iku dununge ana ing antarane Kadesh lan Bered.
15Hagar banjur nglairake anak lanang kanggo Abram, lan Abram ngarani anak kang dilairake Hagar mau Ismael. 16Abram umur wolung puluh enem taun nalika Hagar nglairake Ismael kanggo dheweke.