Sarai se plan, Hagar se las
Die wag misluk, en Sarai gee Hagar vir Abram; swangerskap word minagting, dan harde behandeling, en Hagar vlug. 'n Boodskapper vind haar by 'n fontein in die woestyn, stuur haar terug met 'n belofte oor haar seun, en sy noem ons Vader die Een wat haar sien.
16 1Sarai, Abram se vrou, het vir hom geen kinders gebaar nie. Sy het ’n Egiptiese slavin gehad met die naam Hagar. 2Sarai het vir Abram gesê: “Kyk, ons Vader het verhoed dat ek kinders kry. Gaan slaap met my slavin; miskien sal ek deur haar ’n gesin bou.” Abram het gedoen soos Sarai gesê het. a a v2 In daardie kultuur kon ’n slavin ’n kind namens die huishouding baar, en die kind sou as die gesin se eie aanvaar word. 3Nadat Abram tien jaar lank in Kanaän gewoon het, het Sarai sy vrou haar Egiptiese slavin Hagar geneem en haar vir haar man Abram as vrou gegee. 4Hy het met Hagar geslaap; sy het swanger geword, en toe sy sien sy is swanger, het sy haar meesteres verag. 5Sarai het vir Abram gesê: “Die onreg wat my aangedoen is, is op jou. Ek het my slavin in jou arms gegee; noudat sy sien sy is swanger, verag sy my. Mag ons Vader oordeel tussen my en jou.”
6Abram het vir Sarai gesê: “Jou slavin is in jou hande; doen met haar wat vir jou goed lyk.” Toe het Sarai haar mishandel, en sy het van haar af weggevlug.
7Die boodskapper van ons Vader het Hagar by die fontein in die woestyn gekry, die fontein op die pad na Sur toe. b b v7 Die boodskapper van ons Vader praat soos ons Vader self — hy verskyn aan Hagar in ’n gestalte wat sy kan ontmoet, hoor en antwoord.
8“Hagar, slavin van Sarai,” sê hy, “waarvandaan kom jy, en waarheen gaan jy?” “Ek vlug van my meesteres Sarai af weg,” antwoord sy.
9“Gaan terug na jou meesteres toe,” het die boodskapper van ons Vader vir haar gesê, “en onderwerp jou aan haar gesag.” 10Die boodskapper van ons Vader het vir haar gesê: “Ek sal jou nageslag so vermeerder dat hulle nie getel kan word nie.” 11Die boodskapper van ons Vader het ook vir haar gesê: “Jy is nou swanger en sal aan ’n seun geboorte gee. Jy sal hom Ismael noem, want ek het van jou ellende gehoor. 12Hy sal ’n wilde esel van ’n man wees, sy hand teen almal en almal se hand teen hom, en hy sal in vyandskap teenoor al sy broers leef.”
13Sy het ons Vader wat met haar gepraat het, ’n naam gegee: “U is El-Roï—my God wat my sien,” want sy het gesê: “Ek het nou die Een gesien wat my sien.” 14Daarom is die put Beër-Lagai-Roï genoem; dit lê tussen Kades en Bered.
15So het Hagar vir Abram ’n seun gebaar, en Abram het die seun wat sy gebaar het, Ismael genoem. 16Abram was ses-en-tagtig jaar oud toe Hagar vir hom Ismael gebaar het.
