Ek is jou skild
Abram antwoord die belofte met sy werklike klag: hy is kinderloos. Ons Vader neem hom buitentoe na die sterre, en Abram glo hom. Dan val 'n donker vrees op hom en die belofte word swaarder — vier honderd jaar slawerny voordat die land hulle s'n is.
15 1Ná hierdie dinge het die woord van ons Vader in ’n gesig tot Abram gekom: “Moenie bang wees nie, Abram. Ek is jou skild, jou baie groot beloning.”
2Maar Abram het gesê: “My Soewereine Vader, wat sal u my gee, omdat ek kinderloos is en my erfgenaam Eliëser van Damaskus is?” 3Abram het gesê: “U het my geen nageslag gegee nie; ’n dienaar wat in my huis gebore is, sal my erfgenaam wees.”
4Die woord van ons Vader het tot hom gekom: “Hierdie man sal nie jou erfgenaam wees nie; ’n seun uit jou eie liggaam sal jou erfgenaam wees.” 5Hy het hom buitentoe gebring en gesê: “Kyk na die hemel en tel die sterre, as jy kan.” Toe sê hy: “So sal jou nageslag wees.”
6Abram het ons Vader geglo, en ons Vader het dit hom as geregtigheid toegereken.
7Hy het vir hom gesê: “Ek is jou Vader wat jou uit Ur van die Galdeërs gebring het om aan jou hierdie land te gee om dit te besit.”
8Maar Abram het gesê: “My Soewereine Vader, hoe kan ek weet dat ek dit in besit sal neem?”
9Hy het vir hom gesê: “Bring vir my ’n driejarige vers, ’n bok en ’n ram, ’n tortelduif en ’n jong duif.”
10Abram het al hierdie na hom toe gebring, hulle middeldeur gesny en elke helfte teenoor die ander geplaas; maar die voëls het hy nie gesny nie. a a v10 In ’n ou manier om ’n verbond te beseël, het die partye diere in twee gesny en tussen die helftes deurgegaan, en so hulle eie lewe verpand om hulle woord te hou. 11Toe roofvoëls op die karkasse neerstryk, het Abram hulle weggejaag. 12Toe die son ondergaan, het ’n diep slaap op Abram geval, en ’n groot angs en duisternis het oor hom gekom.
13Toe sê ons Vader vir Abram: “Wees verseker: jou nageslag sal as vreemdelinge woon in ’n land wat nie hulle s’n is nie, waar hulle 400 jaar lank verslaaf en verdruk sal word. 14Ek sal ook die nasie oordeel wat hulle dien, en daarna sal hulle met groot rykdom uittrek. 15Jy sal in vrede na jou voorvaders gaan, begrawe op ’n goeie hoë ouderdom. 16In die vierde geslag sal hulle hierheen terugkeer, want die skuld van die Amoriete is nog nie vol nie.”
17Ná sononder, in die donker, het ’n rokende vuurpot en ’n brandende fakkel verskyn en tussen die stukke deurgegaan. b b v17 In ou verbondseremonies het albei partye tussen die gesnyde stukke van diere deurgeloop — ’n eed wat beteken het: “Mag ek soos hierdie stukke gesny word as ek my belofte verbreek.” Hier gaan ons Vader alleen deur as ’n brandende lig, en neem hy die volle gewig van die verbond op homself.
18Daardie dag het ons Vader ’n verbond met Abram gesluit: “Ek gee hierdie land aan jou nageslag, van die rivier van Egipte af tot by die groot rivier, die Eufraat, 19die land van die Keniete, die Kenissiete, die Kadmoniete, 20die Hetiete, die Feresiete, die Refaïete, 21die Amoriete, die Kanaäniete, die Girgasiete en die Jebusiete.”
