Efa vita pirinty
Boky

Izaho no Ampinganao

Valin'i Abrama amin'ny fampanantenana ny tena fitarainany: tsy manan-janaka izy. Entin'i Raintsika any ivelany any amin'ny kintana izy, ary mino azy i Abrama. Avy eo dia misy tahotra maizina mianjera ary mihamafy ny fampanantenana: fanandevozana efatra jato taona vao ho azy ny tany.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1, 4–5, 7, 9, 13–16, 18–21

Toko 15.

Rehefa afaka izany zavatra izany, dia tonga tamin’i Abrama tamin’ny fahitana ny tenin’i Raintsika: «Aza matahotra, Abrama ô. Izaho no ampinganao sy ny valisoanao lehibe indrindra.»

Fa hoy Abrama: «Ray Tompo ô, inona no homenao ahy, satria tsy manan-janaka aho, ary i Eliezera avy any Damaska no mpandova ahy?» Hoy Abrama: «Tsy nomenao taranaka aho, ary ny mpanompo teraka ao an-tranoko no handova ahy.»

Tonga taminy ny tenin’i Raintsika: «Tsy ity lehilahy ity no handova anao, fa ny zanaka avy amin’ny tenanao no handova anao.» Nitondra azy hivoaka Izy ka hoy Izy: «Jereo ny lanitra, ary isao ny kintana, raha vitanao izany.» Dia hoy Izy: «Toy izany no ho an’ny taranakao.»

Nino an’i Raintsika Abrama, ary i Raintsika kosa nanisa izany ho fahamarinana ho azy.

Hoy Izy taminy: «Izaho no Rainao, izay nitondra anao nivoaka avy any Oran’ny Kaldeana mba hanome anao ity tany ity ho lovanao.»

Fa hoy Abrama: «Ray Tompo ô, ahoana no hahafantarako fa ho lovako izany?»

Hoy Izy taminy: «Makà ombivavy telo taona ho Ahy, ary osy sy ondrilahy telo taona, ary domohina iray sy zana-boromailala iray.»

Nentin’i Abrama izany rehetra izany taminy, dia notapahiny tapa-roa ary napetrany mifanatrika ny tapany tsirairay; fa ny vorona kosa tsy notapahiny. a a v10 Tamin’ny fomba fahiny hanaovana fanekena, dia nanapaka biby tapa-roa ny mpiray fanekena ary namakivaky ny anelanelan’ny tapany, ka nanome ny ainy ho toy ny fianianana hitazona ny teniny. Rehefa nidina tamin’ireo faty ireo ny vorona mpikizo, dia nandroaka azy ireo Abrama. Rehefa hilentika ny masoandro, dia nilatsaka tamin’i Abrama ny torimaso lalina, ary nilatsaka taminy ny tahotra lehibe sy ny maizina.

Dia hoy i Raintsika tamin’i Abrama: «Aoka ho fantatrao tsara fa ny taranakao ho vahiny any amin’ny tany tsy azy, ary ho andevozina sy hampahorina mandritra ny efa-jato taona. Hotsarako koa ny firenena hanompoan’izy ireo, ary rehefa afaka izany dia hivoaka miaraka amin’ny harena be izy ireo. Ary hankany amin’ny razanao amin’ny fiadanana ianao, ka halevina amin’ny fahanterana tsara. Amin’ny taranaka fahefatra dia hiverina eto izy ireo, satria tsy mbola feno ny helok’ny Amorita.»

Rehefa tafalentika ny masoandro ary maizina, dia nisy fatana mandatsa-setroka sy fanilo mirehitra nipoitra ka namakivaky ireo tapa-biby ireo. b b v17 Tamin’ny fombafomba fanekena fahiny, dia samy nandalo teo anelanelan’ny tapaky ny biby ny roa tonta, ary ny dikan’izany fianianana izany dia hoe: «Aoka hotapahina toy ireto aho raha mivadika amin’ny teniko.» Eto kosa dia i Raintsika irery no mandalo ho jiro mirehitra, ka Izy no mitondra ny todin’ny fanekena rehetra.

Tamin’izany andro izany dia nanao fanekena tamin’i Abrama i Raintsika hoe: «Omeko ny taranakao ity tany ity, hatrany amin’ny reniranon’i Egypta ka hatramin’ilay renirano lehibe, dia ny Eofrata, dia ny tanin’ny Kenita sy ny Keniza sy ny Kadmonita, ny Hetita sy ny Perizita sy ny Refaita, ny Amorita sy ny Kananita sy ny Girgasita ary ny Jebosita.»