پېدايښت 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹د دې خبرو نه پس، د زمونږ پلار کلام په يوه رويا کښې اِبرام ته راغلو چې، ”يرېږه مه، اے اِبرامه. زۀ ستا ډال يم، ستا ډېر لوئ اجر يم.“

²خو اِبرام ووئيل چې، ”اے زما مالِکه پلاره، تۀ به ما ته څۀ راکوې، ځکه چې زۀ بې‌اولاده يم، او زما وارث د دمشق اِليعزر دے؟“ ³اِبرام ووئيل چې، ”تا ما ته هيڅ اولاد نۀ دے راکړے؛ زما په کور کښې پېدا شوے يو نوکر به زما وارث شى.“

⁴د زمونږ پلار کلام هغۀ ته راغلو چې، ”دا سړے به ستا وارث نۀ وى؛ ستا د خپل بدن نه يو زوئ به ستا وارث وى.“ ⁵هغۀ هغه بهر ته راووستلو او وفرمائيل چې، ”آسمان ته وګوره او ستورى وشمار، کۀ تۀ يې شمارلے شې.“ بيا يې وفرمائيل چې، ”ستا نسل به همداسې وى.“

⁶اِبرام په زمونږ پلار ايمان راوړو، او زمونږ پلار دا هغۀ ته د صداقت په طور حساب کړو.

⁷هغۀ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”زۀ ستا پلار يم، چې ما تۀ د کلدانيانو د اور ښار نه راووستلے، دې دپاره چې دا مُلک تا ته درکړم چې د هغې مالِک شې.“

⁸خو اِبرام ووئيل چې، ”اے زما مالِکه پلاره، زۀ به څنګه پوه شم چې زۀ به د دې مالِک شم؟“

⁹هغۀ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”زما دپاره يوه درې کلنه غوا، يوه بزه او يو ګډ، يوه کُمترۍ او يوه ځوانه کوتره راوړه.“

¹⁰اِبرام دا ټول هغۀ ته راوړل، هر يو يې له مينځه نه پرې کړو او دواړه برخې يې مخامخ کېښودې؛ خو مرغان يې پرې نۀ کړل. ^a a v10 د لوظ د پخولو په يوه زاړۀ طريقه کښې، شريکان به ځناور دوه ټوټې کول او د دواړو برخو په مينځ کښې به تېرېدل، او خپل ژوند به يې د خپلې خبرې د پوره کولو دپاره ګرو کولو. ¹¹کله چې ښکارى مرغان په مړو لاشو راکوز شول، نو اِبرام هغه وشړل. ¹²کله چې لمر پرېووتو، نو په اِبرام باندې ژور خوب راغلو، او يوه سخته وېره او تيارۀ پرې راغله.

¹³بيا زمونږ پلار اِبرام ته وفرمائيل چې، ”يقين وکړه چې ستا نسل به په داسې مُلک کښې چې د هغوئ نۀ وى پردى اوسېږى، او څلور سوه کاله به غُلامان او ظلم کړے شوى وى. ¹⁴زۀ به هغه قوم ته هم عدالت ورکړم چې هغوئ يې خدمت کوى، او د هغې نه پس به هغوئ د ډېر مال سره بهر راووځى. ¹⁵تۀ به په سلامتۍ سره خپلو پلرونو ته لاړ شې، او په ښۀ زوړوالى کښې به دفن کړے شې. ¹⁶په څلورم نسل کښې به هغوئ دلته راستانه شى، ځکه چې د اموريانو ګناه لا تر اوسه پوره شوې نۀ ده.“

¹⁷د لمر لوېدو نه پس، په تيارۀ کښې، يو لوګے خوروونکے د اور لوښے او يوه بلېدونکې مشال ښکاره شول او د ټوټو په مينځ کښې تېر شول. ^b b v17 د زاړۀ زمانې د لوظ په رسمونو کښې، دواړه خواوې به د ځناورو د پرې کړو شويو ټوټو په مينځ کښې تللې — دا يوه قسم وه چې مطلب يې دا وو چې، ”کۀ زۀ خپله وعده ماتول کړم نو زۀ دې د دې په شان پرې کړے شم.“ دلته زمونږ پلار يواځې د يوې بلېدونکې رڼا په شکل تېرېږى، او د لوظ ټول وزن په خپل ځان اخلى.

¹⁸په هغه ورځ زمونږ پلار له اِبرام سره لوظ وکړو چې، ”زۀ ستا نسل ته دا مُلک ورکوم، د مِصر د سيند نه تر هغه لوئ سيند، يعنې فرات پورې، ¹⁹د قينيانو، قنزيانو، قدمونيانو مُلک، ²⁰د حِتيانو، فرزيانو، رفائيانو، ²¹د اموريانو، کنعانيانو، جرجاشيانو او يبوسيانو مُلک.“