ကမ္ဘာဦး 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ဤအမှုအရာများပြီးနောက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံအားဖြင့် အာဗြံထံသို့ ရောက်လာ၍ “အာဗြံ၊ မကြောက်နှင့်။ ငါသည်သင်၏ဒိုင်းလွှားဖြစ်၍ သင်၏အလွန်ကြီးမြတ်သောဆုလာဘ်ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²သို့ရာတွင် အာဗြံက “အရှင်အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည်သားသမီးမဲ့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်၏အမွေစားအမွေခံမှာ ဒမာသက်မြို့သားဧလျေဇာဖြစ်ပါသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည်အကျွန်ုပ်အား အဘယ်အရာကိုပေးတော်မူမည်နည်း” ဟု လျှောက်၏။ ³အာဗြံက “ကိုယ်တော်သည်အကျွန်ုပ်အား အမျိုးအနွယ်ကိုပေးတော်မမူသဖြင့် အကျွန်ုပ်၏အိမ်၌မွေးဖွားသောကျွန်တစ်ဦးသည် အကျွန်ုပ်၏အမွေကိုဆက်ခံရပါလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်၏။

⁴ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ထံသို့ရောက်လာ၍ “ဤသူသည်သင်၏အမွေခံမဖြစ်ရ။ သင့်ကိုယ်ခန္ဓာမှထွက်သောသားသည် သင်၏အမွေခံဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ⁵ကိုယ်တော်သည်သူ့ကိုပြင်သို့ခေါ်ဆောင်ထွက်တော်မူ၍ “မိုးကောင်းကင်သို့မျှော်ကြည့်လော့။ တတ်နိုင်လျှင်ကြယ်များကိုရေတွက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် “သင်၏အမျိုးအနွယ်တို့သည်ထိုနည်းတူဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶အာဗြံသည်ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုယုံကြည်သဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်ထိုယုံကြည်ခြင်းကို သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကဲ့သို့မှတ်တော်မူ၏။

⁷ကိုယ်တော်က “ဤပြည်ကိုသင်အပိုင်ရစေရန်ပေးအံ့သောငှာ ခါလဒဲပြည်ဥရမြို့မှသင့်ကိုခေါ်ဆောင်ခဲ့သော သင်၏ခမည်းတော်ကားငါဖြစ်၏” ဟု သူ့အားမိန့်တော်မူ၏။

⁸သို့ရာတွင် အာဗြံက “အရှင်အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည်ဤပြည်ကိုအပိုင်ရမည်ကို အဘယ်သို့သိနိုင်ပါမည်နည်း” ဟု လျှောက်၏။

⁹ကိုယ်တော်က “အသက်သုံးနှစ်ရှိသောနွားမ၊ ဆိတ်နှင့်သိုးထီးတစ်ကောင်စီ၊ ချိုးတစ်ကောင်နှင့်ခိုကလေးတစ်ကောင်ကို ငါ့ထံသို့ယူခဲ့လော့” ဟု သူ့အားမိန့်တော်မူ၏။

¹⁰အာဗြံသည်ထိုအရာအားလုံးကိုယူဆောင်လာ၍ တစ်ကောင်စီကိုနှစ်ပိုင်းစီခွဲပြီးလျှင် တစ်ပိုင်းစီကိုတစ်ခုနှင့်တစ်ခုမျက်နှာချင်းဆိုင်ထား၏။ သို့ရာတွင်ငှက်တို့ကိုမူကားမခွဲဘဲထား၏။ ^a a v10 ရှေးခေတ်၌ ပဋိညာဉ်ချုပ်ဆိုရာတွင် ပဋိညာဉ်ဖက်တို့သည် တိရစ္ဆာန်များကိုနှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ထိုအပိုင်းများ၏အကြားမှဖြတ်သွားကြလျက် မိမိတို့၏ကတိကိုစောင့်ထိန်းရန် မိမိတို့၏အသက်ကိုပေါင်ထားကြ၏။ ¹¹သားကောင်အသေကောင်များပေါ်သို့ သားရဲငှက်များဆင်းသက်လာသောအခါ အာဗြံသည်ထိုငှက်တို့ကိုမောင်းနှင်ပစ်၏။ ¹²နေဝင်စဉ် အာဗြံအပေါ်သို့အိပ်မောကျခြင်းသက်ရောက်လာ၍ ကြီးစွာသောထိတ်လန့်ခြင်းနှင့်မှောင်မိုက်ခြင်းသည်သူ့အပေါ်သို့ကျရောက်လာ၏။

¹³ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်အာဗြံအား “သင်သေချာစွာသိမှတ်လော့။ သင်၏အမျိုးအနွယ်တို့သည်မိမိတို့မပိုင်သောပြည်၌ တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံသားကဲ့သို့နေထိုင်ရကြမည်ဖြစ်၍ နှစ်ပေါင်းလေးရာပတ်လုံးကျွန်ခံရလျက်ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရကြလိမ့်မည်။ ¹⁴သူတို့အစေခံရသောလူမျိုးကိုလည်း ငါတရားစီရင်မည်။ ထို့နောက်သူတို့သည်များစွာသောဥစ္စာပစ္စည်းနှင့်တကွ ထွက်လာကြလိမ့်မည်။ ¹⁵သင်မူကား ငြိမ်သက်စွာသင်၏ဘိုးဘေးများထံသို့သွားရ၍ အိုမင်းသောအသက်အရွယ်၌သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ ¹⁶စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် သူတို့သည်ဤအရပ်သို့ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အာမောရိအမျိုးသားတို့၏အပြစ်သည်ယခုတိုင်မပြည့်စုံသေးသောကြောင့်တည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁷နေဝင်ပြီးနောက် မှောင်မိုက်ထဲ၌ မီးခိုးထွက်နေသောမီးအိုးတစ်လုံးနှင့်တောက်လောင်နေသောမီးရှူးတိုင်တစ်ခုပေါ်လာ၍ ထိုအသားအပိုင်းများ၏အကြားမှဖြတ်သွားလေ၏။ ^b b v17 ရှေးခေတ်ပဋိညာဉ်ချုပ်ဆိုသောအခမ်းအနားများ၌ ပဋိညာဉ်ဖက်နှစ်ဦးစလုံးသည် နှစ်ပိုင်းခွဲထားသောတိရစ္ဆာန်အပိုင်းများ၏အကြားမှလျှောက်သွားတတ်ကြ၏ — ၎င်းသည် “ငါ၏ကတိကိုဖျက်လျှင် ဤအပိုင်းများကဲ့သို့ငါ့ကိုခွဲဖြတ်ပါစေ” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိသောကတိသစ္စာဖြစ်၏။ ဤတွင်မူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် တောက်ပသောအလင်းအဖြစ်ဖြတ်သွားတော်မူ၍ ပဋိညာဉ်၏တာဝန်အလေးအနက်အားလုံးကိုကိုယ်တော်တိုင်ယူဆောင်တော်မူ၏။

¹⁸ထိုနေ့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်အာဗြံနှင့်ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူ၍ “သင်၏အမျိုးအနွယ်တို့အား အဲဂုတ္တုပြည်မြစ်မှ ဥဖရတ်မြစ်ကြီးတိုင်အောင်ရှိသော ဤပြည်တည်းဟူသော၊ ¹⁹ကေနိလူမျိုး၊ ကေနဇိလူမျိုး၊ ကာဒမောနိလူမျိုး၊ ²⁰ဟိတ္တိလူမျိုး၊ ဖေရဇိလူမျိုး၊ ရေဖိမ်လူမျိုး၊ ²¹အာမောရိလူမျိုး၊ ခါနာန်လူမျိုး၊ ဂိရ်ဂါရှိလူမျိုးနှင့် ယေဗုသိလူမျိုးတို့၏ပြည်ကို ငါပေး၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။