ஆதியாகமம் 15

15 ¹ இவைகளுக்குப் பின்பு, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை ஆபிராமுக்கு ஒரு தரிசனத்தில் உண்டாகி: “ஆபிராமே, பயப்படாதே. நானே உன் கேடகமும், உன் மகா பெரிய பலனுமாயிருக்கிறேன்” என்றது.

² அதற்கு ஆபிராம்: “என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, நான் பிள்ளையில்லாதவனாயிருக்கிறேனே; என் வீட்டைச் சுதந்தரிக்கப்போகிறவன் தமஸ்குவைச் சேர்ந்த எலியேசர் அல்லவா; நீர் எனக்கு என்ன தருவீர்?” என்றான். ³ மேலும் ஆபிராம்: “நீர் எனக்குப் பிள்ளைகளைக் கொடுக்கவில்லை; ஆகையால் என் வீட்டில் பிறந்த ஒரு வேலைக்காரனே என் சுதந்தரவாளியாவான்” என்றான்.

⁴ அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை அவனுக்கு உண்டாகி: “இவன் உன் சுதந்தரவாளியாவதில்லை; உன் சொந்த சரீரத்தில் பிறக்கும் ஒரு குமாரனே உன் சுதந்தரவாளியாவான்” என்றது. ⁵ பின்பு அவர் அவனை வெளியே அழைத்துக்கொண்டுபோய்: “நீ வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து, நட்சத்திரங்களை எண்ணக்கூடுமானால் எண்ணு” என்று சொல்லி, “உன் சந்ததி இப்படியிருக்கும்” என்றார்.

⁶ ஆபிராம் எங்கள் பிதாவை விசுவாசித்தான்; அதை அவர் அவனுக்கு நீதியாக எண்ணினார்.

⁷ பின்பு அவர் அவனை நோக்கி: “இந்த தேசத்தை உனக்குச் சொந்தமாகக் கொடுக்கும்படி, உன்னைக் கல்தேயரின் ஊர் என்னும் பட்டணத்திலிருந்து அழைத்துவந்த உன் பிதா நானே” என்றார்.

⁸ அதற்கு அவன்: “என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, நான் இதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வேன் என்பதை நான் எப்படி அறிவேன்?” என்றான்.

⁹ அதற்கு அவர்: “மூன்று வயதுள்ள ஒரு கிடாரியையும், மூன்று வயதுள்ள ஒரு வெள்ளாட்டையும், மூன்று வயதுள்ள ஒரு ஆட்டுக்கடாவையும், ஒரு காட்டுப்புறாவையும், ஒரு புறாக்குஞ்சையும் என்னிடத்தில் கொண்டுவா” என்றார்.

¹⁰ அவன் அவைகளையெல்லாம் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவைகளை நடுவாகத் துண்டித்து, ஒரு துண்டை மற்றத் துண்டுக்கு எதிராக வைத்தான்; பறவைகளையோ அவன் துண்டிக்கவில்லை. ^a a v10 உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் பூர்வகால முறையில், உடன்படிக்கை செய்துகொள்ளுகிறவர்கள் மிருகங்களை இரண்டாகத் துண்டித்து, தங்கள் வார்த்தையைக் காப்பாற்றுவதற்குத் தங்கள் சொந்த உயிரையே அடகுவைத்து, அந்தத் துண்டுகளின் நடுவே கடந்துபோவார்கள். ¹¹ பிணங்களின்மேல் இரைகொத்திப் பறவைகள் இறங்கினபோது, ஆபிராம் அவைகளை விரட்டிவிட்டான். ¹² சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வேளையில், ஆபிராமுக்கு ஆழ்ந்த நித்திரை உண்டாயிற்று; அப்பொழுது கடும் பயங்கரமான காரிருள் அவனை மூடிக்கொண்டது.

¹³ அப்பொழுது எங்கள் பிதா ஆபிராமை நோக்கி: “உன் சந்ததியார் தங்களுடையதல்லாத அந்நிய தேசத்தில் பரதேசிகளாயிருப்பார்கள் என்பதை நிச்சயமாய் அறிந்துகொள்; அங்கே அவர்கள் நானூறு வருஷம் அடிமைப்படுத்தப்பட்டு ஒடுக்கப்படுவார்கள். ¹⁴ ஆனாலும் அவர்கள் அடிமைகளாய்ச் சேவிக்கும் அந்த ஜாதியை நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதற்குப் பின்பு அவர்கள் மிகுந்த செல்வத்துடன் புறப்பட்டு வருவார்கள். ¹⁵ நீயோ சமாதானத்தோடே உன் பிதாக்களிடத்தில் சேர்வாய்; நல்ல முதிர்வயதிலே அடக்கம்பண்ணப்படுவாய். ¹⁶ நாலாம் தலைமுறையில் அவர்கள் இவ்விடத்திற்குத் திரும்பிவருவார்கள்; ஏனெனில் எமோரியரின் அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை” என்றார்.

¹⁷ சூரியன் அஸ்தமித்து இருள் கவிழ்ந்தபோது, இதோ, புகைகிற ஒரு அடுப்பும் எரிகிற ஒரு தீவட்டியும் தோன்றி, அந்தத் துண்டுகளின் நடுவே கடந்துபோயின. ^b b v17 பூர்வகால உடன்படிக்கைச் சடங்குகளில், இரண்டு தரப்பாரும் மிருகங்களின் இரண்டாகப் பிளந்த துண்டுகளின் நடுவே நடந்துசெல்வார்கள் — “நான் என் வாக்குறுதியை மீறினால், இவைகளைப்போல நானும் பிளக்கப்படுவேனாக” என்று அர்த்தங்கொண்ட ஒரு ஆணையாக இது இருந்தது. இங்கே எங்கள் பிதா மட்டுமே எரிகிற ஒளியாய்க் கடந்துபோய், உடன்படிக்கையின் முழுப்பாரத்தையும் தம்மேல் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார்.

¹⁸ அந்நாளிலே எங்கள் பிதா ஆபிராமோடே உடன்படிக்கைபண்ணி: “எகிப்தின் நதிதொடங்கி ஐப்பிராத்து என்னும் பெரிய நதிவரைக்குமுள்ள இந்த தேசத்தை உன் சந்ததிக்குக் கொடுத்தேன்: ¹⁹ கேனியர், கெனிசியர், கத்மோனியர் ஆகியோரின் தேசத்தையும், ²⁰ ஏத்தியர், பெரிசியர், ரெப்பாயீமியர், ²¹ எமோரியர், கானானியர், கிர்காசியர், எபூசியர் ஆகியோரின் தேசத்தையும் கொடுத்தேன்.”