څلور بادشاهان د پنځو په مقابله کښې

څلور پاچاهان پر پنځو بریالي کېږي، او لوط د سدوم له غنیمت سره بوتلل کېږي. ابرام خپل کورني خلک وسله وال کوي، شمال ته یې تعقیبوي، او ټول بېرته راولي. هغه ملکیصدق ته لسمه برخه ورکوي، چې د زموږ تر ټولو لوړ پلار کاهن دی، خو د سدوم مال ردوي، څو هېڅ پاچا ونه شي ویلای چې ابرام یې شتمن کړ.

څپرکی 14.

د سِنعار د بادشاه امرافل، د الاسار د بادشاه اريوک، د عيلام د بادشاه کدرلاعُمر او د جوئيم د بادشاه تدعال په زمانه کښې، دغو بادشاهانو د سدوم د بادشاه بارع، د عموره د بادشاه برشع، د ادمه د بادشاه سنئاب، د ضبوئيم د بادشاه سمئيبر او د بالع (يعنې ضوغر) د بادشاه خلاف جنګ وکړو. دا ټول د سِدِيم په دره (يعنې مړ سمندر) کښې سره راغونډ شول. ^a دوئ دولس کاله د کدرلاعُمر خدمت کړے وو، خو په ديارلسم کال کښې يې بغاوت وکړو. په څوارلسم کال کښې کدرلاعُمر او د هغۀ ملګرى بادشاهان راغلل او په عستروت قرنئيم کښې يې رفائيم، په حام کښې زوزيم، او په ساوى قريتئيم کښې يې ايميم مات کړل، او د سعير په غرنى مُلک کښې يې حورى، تر ايل فاران پورې چې د بيابان په څنډه کښې دے. بيا دوئ عين مِشفاط (يعنې قادِس) ته راوګرځېدل او د عمالِقيانو ټوله علاقه يې ووهله، او هم هغه اموريان چې په حضضون تمر کښې اوسېدل. د سدوم بادشاه، د عموره بادشاه، د ادمه بادشاه، د ضبوئيم بادشاه او د بالع (يعنې ضوغر) بادشاه راووتل او د سِدِيم په دره کښې يې د هغوئ خلاف د جنګ قطارونه جوړ کړل، د عيلام د بادشاه کدرلاعُمر، د جوئيم د بادشاه تدعال، د سِنعار د بادشاه امرافل او د الاسار د بادشاه اريوک خلاف — څلور بادشاهان د پنځو په مقابله کښې.

د سِدِيم دره د قير د کنده نه ډکه وه. د سدوم او عموره بادشاهان وتښتېدل او ځينې يې هلته ولوېدل، او پاتې هغه غرونو ته وتښتېدل. څلورو بادشاهانو د سدوم او عموره ټول مال او د دوئ ټوله خوراکى واخستل او لاړل. دوئ د ابرام د ورور زوئ لوط او د هغۀ مال هم واخستل او لاړل، ځکه چې لوط په سدوم کښې اوسېدو.

يو تښتېدلے سړے دا خبره ابرام عبرانى ته راوړه، چې د امورى ممرى د بلوطو د ونو سره اوسېدو. ممرى د اشکول او عانر ورور وو، دا د ابرام ملګرى وُو. کله چې ابرام واورېدل چې د هغۀ خپلوان نيولے شوے دے، نو هغۀ خپل په کور کښې زېږېدلى ۳۱۸ روزل شوى سړى راووستل او تر دان پورې يې د هغوئ تعاقب وکړو. هغه شپه هغۀ خپل لښکر — هغه او د هغۀ نوکران — تقسيم کړل، په هغوئ باندې يې حمله وکړه او تر حوبه پورې يې تعاقب وکړو چې د دمشق په شمال کښې ده. هغۀ ټول مال بيرته راوستو، او خپل خپلوان لوط او د هغۀ مال، او ښځې او خلق هم بيرته راوستل.

د جنګ نه کور ته راستنېدل

کله چې ابرام کدرلاعُمر او د هغۀ ملګرى بادشاهان ماتولو نه راستون شو، نو د سدوم بادشاه د هغۀ د ملاقات دپاره د ساوى دره (د بادشاه دره) ته راغلو. د سالِم بادشاه مَلکِ صِدق ډوډۍ او شراب راوړل. هغه د ايل عليون، زمونږ تر ټولو اوچت پلار امام وو. ^b هغۀ ابرام ته برکت ورکړو او ووئيل چې، ”ابرام دې د ايل عليون، زمونږ تر ټولو اوچت پلار له لورې مبارک وى، چې د آسمان او زمکې خالق دے. او ايل عليون، زمونږ تر ټولو اوچت پلار دې مبارک وى، چې ستا دښمنان يې ستا په لاس کښې درکړل.“ بيا ابرام هغۀ ته د هر څۀ لسمه برخه ورکړه.

د سدوم بادشاه ابرام ته ووئيل چې، ”خلق ما ته راکړه او مال د ځان دپاره واخله.“

خو ابرام د سدوم بادشاه ته ووئيل چې، ”ما د زمونږ پلار، ايل عليون، تر ټولو اوچت، د آسمان او زمکې خالق ته د پاخه قسم په توګه خپل لاس اوچت کړے دے، چې زۀ به ستا د هر څۀ نه هيڅ شے وا نۀ خلم، نۀ تار او نۀ د څپلۍ تسمه، چې تۀ هيڅکله ونۀ شې وئيلے چې، ’ما ابرام مالدار کړو.‘ زما دپاره هيڅ نه — صرف هغه څۀ چې ځوانانو خوړلى دى، او د عانر، اشکول او ممرى برخې چې زما سره تللى وُو. دوئ دې خپله برخه واخلى.“