پیدایش 14

14 ¹در آن روزگار، اَمرافِل پادشاه شِنعار، اَریوک پادشاه اِلاّسار، کِدُرلاعُمِر پادشاه عیلام و تِدعال پادشاه گویییم، ²با بِراع پادشاه سُدوم، بِرشاع پادشاه غَموره، شِنآب پادشاه اَدمَه، شِمابِر پادشاه صِبوییم و پادشاه بِلَع (که همان صوغَر است) به جنگ برخاستند. ³این همه در درّهٔ سِدّیم (که همان دریای مُرده است) با هم متحد شدند. ^a a v3 در عبری: دریای نمک. ⁴آنان دوازده سال کِدُرلاعُمِر را خدمت کرده بودند، اما در سال سیزدهم سر به شورش برداشتند. ⁵در سال چهاردهم، کِدُرلاعُمِر و پادشاهانِ هم‌پیمانش آمدند و رِفائیان را در عَشتِروت‌قَرنَین، زوزیان را در هام، و اِمیان را در شاوِه‌قِریَتایِم شکست دادند، ⁶و حوریان را در کوهستان‌شان سِعیر، تا اِل‌فاران که در کنارهٔ بیابان است. ⁷سپس بازگشتند و به عین‌مِشپاط (که همان قادِش است) آمدند و تمامی سرزمین عَمالیقیان را و نیز اَموریان را که در حَصَصون‌تامار ساکن بودند، در هم کوبیدند. ⁸آنگاه پادشاه سُدوم، پادشاه غَموره، پادشاه اَدمَه، پادشاه صِبوییم و پادشاه بِلَع (که همان صوغَر است) بیرون آمدند و در درّهٔ سِدّیم در برابرشان صف‌آرایی کردند، ⁹در برابر کِدُرلاعُمِر پادشاه عیلام، تِدعال پادشاه گویییم، اَمرافِل پادشاه شِنعار و اَریوک پادشاه اِلاّسار ــ چهار پادشاه در برابر پنج پادشاه.

¹⁰درّهٔ سِدّیم پر از چاه‌های قیر بود. پادشاهان سُدوم و غَموره گریختند و برخی از آنان در آنجا افتادند، و باقی به کوه‌ها گریختند. ¹¹آن چهار پادشاه تمامی اموال سُدوم و غَموره و همهٔ خوراک ایشان را برگرفتند و رفتند. ¹²لوط، برادرزادهٔ اَبرام، و دارایی‌اش را نیز برگرفتند و رفتند، زیرا لوط در سُدوم ساکن بود.

¹³کسی که جان به در برده بود، آمد و این خبر را به اَبرامِ عبرانی داد؛ او در کنار بلوط‌های مَمری اَموری، برادر اِشکول و عانیر، ساکن بود، که ایشان هم‌پیمانان اَبرام بودند. ¹⁴چون اَبرام شنید که خویشاوندش به اسارت رفته است، سیصد و هجده مردِ کارآزمودهٔ خانه‌زادِ خود را بیرون آورد و تا دان در پیِ آنان تاخت. ¹⁵آن شب او و خادمانش نیروهای خود را تقسیم کردند و بر ایشان یورش بردند و تا حوبَه، شمال دمشق، آنان را دنبال کردند. ¹⁶او تمامی اموال را بازگرداند و نیز خویشاوند خود لوط و دارایی‌اش را، همراه با زنان و مردم، بازآورد.

بازگشت از میدان نبرد

¹⁷پس از آنکه اَبرام از شکست دادنِ کِدُرلاعُمِر و پادشاهانِ هم‌پیمانش بازگشت، پادشاه سُدوم به درّهٔ شاوِه (درّهٔ پادشاه) به پیشوازش آمد. ¹⁸مِلکیصِدِق، پادشاه سالِم، نان و شراب بیرون آورد. او کاهنِ اِل عِلیون، پدر متعالِ ما، بود. ^b b v18 مِلکیصِدِق، کاهنِ خدای متعال، پیش‌نمایی از عیسی است ــ عبرانیان ۷ او را همچون کاهن‌ـ‌پادشاهِ جاودان معرفی می‌کند که عیسی مرتبهٔ او را به کمال می‌رساند. ¹⁹او اَبرام را برکت داد و گفت: «متبارک باد اَبرام از جانب اِل عِلیون، پدر متعالِ ما، آفرینندهٔ آسمان و زمین. ²⁰و متبارک باد اِل عِلیون، پدر متعالِ ما، که دشمنانت را به دستت تسلیم کرد.» آنگاه اَبرام از هر چیز، ده‌یک به او داد.

²¹پادشاه سُدوم به اَبرام گفت: «مردم را به من بده و اموال را برای خود بردار.»

²²اما اَبرام به پادشاه سُدوم گفت: «دست خود را به سوگندی جدّی به سوی پدر ما، اِل عِلیون، متعال، آفرینندهٔ آسمان و زمین، برافراشته‌ام، ²³که چیزی از آنِ تو، حتی نخی یا بندِ کفشی، برنگیرم، تا هرگز نگویی: ‹من اَبرام را ثروتمند ساختم.› ²⁴برای من هیچ ــ تنها آنچه جوانان خوردند، و سهمِ عانیر و اِشکول و مَمری که همراه من رفتند. بگذار ایشان سهم خود را بردارند.»