پيدائش 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹انهن ڳالهين کان پوءِ ابرام کي رويا ۾ اسان جي پيءُ جو ڪلام پهتو تہ ”ابرام، ڊڄ نہ. آءٌ تنهنجي ڍال آهيان، تنهنجو تمام وڏو اجر آهيان.“

²پر ابرام چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ بابا، تون مون کي ڇا ڏيندين، جڏهن آءٌ بي اولاد آهيان ۽ منهنجو وارث دمشق جو اليعزر آهي؟“ ³ابرام چيو تہ ”تو مون کي اولاد نہ ڏنو آهي؛ منهنجي گهر ۾ ڄائو هڪ نوڪر مون کان ورثو وٺندو.“

⁴اسان جي پيءُ جو ڪلام کيس پهتو تہ ”هي ماڻهو تنهنجو وارث نہ ٿيندو؛ تنهنجي پنهنجي جسم مان ڄائو پٽ تنهنجو وارث ٿيندو.“ ⁵کيس ٻاهر آڻي چيائين تہ ”آسمان ڏانهن ڏس ۽ تارا ڳڻ، جيڪڏهن ڳڻي سگھين ٿو.“ پوءِ چيائينس تہ ”تنهنجو نسل ائين ٿيندو.“

⁶ابرام اسان جي پيءُ تي ايمان آندو، ۽ اسان جي پيءُ اهو سندس حساب ۾ سچائي ڳڻيو.

⁷چيائينس تہ ”آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان، جنهن تو کي ڪسدين جي اُور مان ڪڍي آندو، تہ جيئن هي ملڪ تو کي ملڪيت طور ڏيان.“

⁸پر ابرام چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ بابا، مون کي ڪيئن خبر پوندي تہ آءٌ ان جو مالڪ ٿيندس؟“

⁹کيس چيائين تہ ”مون وٽ ٽن ورهين جي ڳئون، ٽن ورهين جي ٻڪري ۽ ٽن ورهين جو رڍ، هڪ قمري ۽ ڪبوتر جو هڪ ٻچو کڻي اچ.“

¹⁰ابرام اهي سڀ سندس اڳيان آڻي، وچان ڪٽي، هر اڌ کي ٻئي اڌ جي سامهون رکيائين؛ پر پکين کي نہ ڪٽيائين. ^a a v10 عهد پختو ڪرڻ جي هڪ قديم رسم ۾ ٻئي ڌريون جانورن کي ٻن اڌن ۾ چيري انهن جي وچان لنگھندا هئا، ۽ پنهنجي ڳالهہ پوري ڪرڻ لاءِ پنهنجي جان جو واعدو ڪندا هئا. ¹¹جڏهن شڪاري پکي لاشن تي لٿا، تڏهن ابرام کين اڏائي ڇڏيو. ¹²جڏهن سج لهي رهيو هو، تڏهن ابرام تي ڳوڙهي ننڊ پئي، ۽ مٿس وڏو خوف ۽ اونداهي ڇانئجي وئي.

¹³پوءِ اسان جي پيءُ ابرام کي چيو تہ ”پڪ ڄاڻ تہ تنهنجو نسل اهڙي ملڪ ۾ پرديسي ٿي رهندو جيڪو سندن ناهي، ۽ چار سؤ ورهيہ غلام ٿي ظلم سهندو. ¹⁴آءٌ انهيءَ قوم جو بہ انصاف ڪندس جنهن جي اهي غلامي ڪندا، ۽ پوءِ اهي وڏي دولت سان نڪري ايندا. ¹⁵تون سلامتيءَ سان پنهنجن ابن ڏاڏن ڏانهن ويندين، ۽ چڱي پوڙهائپ ۾ دفن ڪيو ويندين. ¹⁶چوٿين پيڙهيءَ ۾ اهي هتي موٽي ايندا، ڇالاءِ جو اموريءَ جو گناهہ اڃا پورو نہ ٿيو آهي.“

¹⁷سج لهڻ کان پوءِ، اونداهيءَ ۾، دونهون ڏيندڙ تندور ۽ ٻرندڙ مشعل ظاهر ٿيا ۽ ٽڪرن جي وچ مان لنگھي ويا. ^b b v17 قديم عهدن جي رسمن ۾ ٻئي ڌريون جانورن جي چيريل ٽڪرن جي وچان لنگھنديون هيون — اهو هڪ اهڙو واعدو هو جنهن جو مطلب هو تہ ”جيڪڏهن آءٌ پنهنجو واعدو ٽوڙيان تہ مون کي بہ انهن وانگر چيرجي.“ هتي اسان جو پيءُ اڪيلو ٻرندڙ روشنيءَ جي صورت ۾ لنگھي ٿو، ۽ عهد جو پورو بار پاڻ تي کڻي ٿو.

¹⁸انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ ابرام سان عهد ڪيو تہ ”آءٌ تنهنجي نسل کي هي ملڪ ٿو ڏيان، مصر جي نديءَ کان وٺي وڏي نديءَ، يعني فرات تائين، ¹⁹قينين، قنزين، قدمونين جو ملڪ، ²⁰حتين، فرزين، رفائين، ²¹اموريءَ، ڪنعانين، جرجاشين ۽ يبوسين جو ملڪ.“