چار بادشاهه پنجن جي خلاف

چار بادشاهه پنجن کي شڪست ڏين ٿا، ۽ لوط کي سدوم جي ڦر سان گڏ کڻي وڃن ٿا. ابرام پنهنجي گهر جي ماڻهن کي هٿيار ڏئي، اتر ڏانهن سندن پيڇو ڪري ٿو، ۽ سڀني کي واپس وٺي اچي ٿو. هو ملڪ صدق کي، جيڪو سڀ کان مٿاهين اسان جي پيءُ جو ڪاهن آهي، ڏهون حصو ڏئي ٿو، پر سدوم جو مال وٺڻ کان انڪار ڪري ٿو، ته جيئن ڪو به بادشاهه دعويٰ نه ڪري سگهي ته هن ابرام کي امير ڪيو.

باب 14.

امرافل شنعار جي بادشاهه، اريوڪ الاسر جي بادشاهه، ڪدرلاعمر عيلام جي بادشاهه ۽ تدعال گوئيم جي بادشاهه جي ڏينهن ۾، انهن بادشاهن سدوم جي بادشاهه بارع، عموره جي بادشاهه برشاع، ادمه جي بادشاهه سنآب، صبوئيم جي بادشاهه سيمابير ۽ بالع (يعني ضوعر) جي بادشاهه سان جنگ ڪئي. اهي سڀ سدّيم جي وادي (يعني مئل سمنڊ) ۾ گڏجي ويا. ^a ٻارنهن ورهيه اهي ڪدرلاعمر جي خدمت ڪندا رهيا، پر تيرهين ورهه ۾ باغي ٿي پيا. چوڏهين ورهه ۾ ڪدرلاعمر ۽ سندس اتحادي بادشاهن اچي عشتروت قرنائيم ۾ رفائين کي، حام ۾ زوزين کي، شويه قريتائيم ۾ ايمين کي هارايائون، سعير جي جبلي علائقي ۾ حورين کي بہ، ايل فاران تائين، جيڪو بيابان جي ڪناري تي آهي، هارايائون. پوءِ موٽي عين مشفاط (يعني قادس) ڏانهن آيا، ۽ عماليقين جي سڄي ملڪ تي ۽ حصون تمر ۾ رهندڙ اموري قوم تي بہ حملو ڪيائون. تڏهن سدوم جو بادشاهه، عموره جو بادشاهه، ادمه جو بادشاهه، صبوئيم جو بادشاهه ۽ بالع (يعني ضوعر) جو بادشاهه نڪري سدّيم جي وادي ۾ انهن جي مقابلي ۾ جنگ جون صفون ٺاهي بيٺا، يعني عيلام جي بادشاهه ڪدرلاعمر، گوئيم جي بادشاهه تدعال، شنعار جي بادشاهه امرافل ۽ الاسر جي بادشاهه اريوڪ جي خلاف—چار بادشاهه پنجن جي خلاف.

سدّيم جي وادي تارڪول جي کڏن سان ڀريل هئي. سدوم ۽ عموره جا بادشاهه ڀڄي ويا، ڪي اتي ڪري پيا، ۽ باقي جبلن ڏانهن ڀڄي ويا. چارئي بادشاهه سدوم ۽ عموره جو سمورو مال ۽ سندن سمورو کاڌو کڻي هليا ويا. ابرام جي ڀائٽي لوط کي ۽ سندس مال متاع کي بہ کڻي هليا ويا، ڇاڪاڻ تہ لوط سدوم ۾ رهندو هو.

ڀڄي بچيل هڪ ماڻهوءَ اچي ابرام عبراني کي، جيڪو ممري اموري جي بلوط جي وڻن وٽ رهندو هو، اها خبر ڏني—ممري، اشڪول ۽ عانر ڀائر ۽ ابرام جا اتحادي هئا. جڏهن ابرام ٻڌو تہ سندس مائٽ قيد ڪيو ويو آهي، تڏهن پنهنجي گهر ۾ ڄاول ٽي سئو ارڙهن تربيت يافته ماڻهو وٺي دان تائين انهن جو پيڇو ڪيائين. ان رات پنهنجي ٻانهن سميت ٽولين ۾ ورهائجي انهن تي حملو ڪيائين ۽ دمشق جي اتر ۾ حوباه تائين انهن جو پيڇو ڪيائين. سمورو مال موٽائي آندائين، ۽ پنهنجي مائٽ لوط ۽ سندس مال کي بہ، ان سان گڏ عورتن ۽ ٻين ماڻهن کي بہ ڇڏائي آندائين.

جنگ کان گهر موٽڻ

جڏهن ابرام ڪدرلاعمر ۽ سندس اتحادي بادشاهن کي هارائي موٽيو، تڏهن سدوم جو بادشاهه شويه جي وادي (بادشاهه واري وادي) ۾ کيس ملڻ آيو. سلام جو بادشاهه ملڪيصدق ماني ۽ شراب کڻي آيو. هو ايل عليون، يعني اسان جي پيءُ، سڀ کان مٿانهين، جو ڪاهن هو. ^b ابرام کي برڪت ڏئي چيائين تہ ”ابرام ايل عليون، اسان جي پيءُ، سڀ کان مٿانهين، جي طرفان برڪت وارو هجي، جيڪو آسمان ۽ زمين جو خالق آهي. ايل عليون، اسان جو پيءُ، سڀ کان مٿانهون، بہ برڪت وارو هجي، جنهن تنهنجا دشمن تنهنجي هٿن ۾ ڏئي ڇڏيا آهن.“ پوءِ ابرام کيس هر شيءِ مان ڏهون حصو ڏنو.

سدوم جي بادشاهه ابرام کي چيو تہ ”ماڻهو مون کي ڏي، ۽ مال پاڻ لاءِ کڻ.“

پر ابرام سدوم جي بادشاهه کي چيو تہ ”مون آسمان ۽ زمين جي خالق، ايل عليون، اسان جي پيءُ، سڀ کان مٿانهين، آڏو پنهنجو هٿ کڻي قسم کنيو آهي، تہ آءٌ تنهنجي ڪا بہ شيءِ نہ وٺندس، نہ ڌاڳو ۽ نہ جتيءَ جو بند، تہ جيئن تون ڪڏهن بہ نہ چئي سگهين تہ ’مون ابرام کي مالدار ڪيو.‘ مون لاءِ ڪجهه بہ نہ—رڳو اهو جيڪو نوجوانن کاڌو آهي، ۽ مون سان گڏ هلندڙ عانر، اشڪول ۽ ممري جا حصا. اهي پنهنجا حصا کڻن.“