Kidung Pangadhuh tumrap Israel kang Ambruk

Kidung layatan dikidungake tumrap bangsa kang isih ngadeg. Dalan metune dibaleni: golekana Aku lan kowe bakal urip, golekana kabecikan, jejegna kaadilan ing gapura. Riyaya lan kidung-kidunge emoh dirungokake dening Rama kita; kang dikersakake yaiku kaadilan kang mili kaya banyu.

Pasal 5.

Rungokna tembung iki, kang dakdadekake kidung pangadhuh tumrap kowe kabeh, he turune Israel: Wis ambruk, ora bakal tangi maneh, Israel kang prawan iku; dheweke gumlethak katinggal ing tanahe dhewe, ora ana kang ngadegake.

Awit mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: Kutha kang budhal perang wong sewu bakal kari satus; lan kang budhal wong satus bakal kari sepuluh—tumrap turune Israel.

Awit mangkene pangandikane Rama kita marang turune Israel: Padha ngupayaa Aku, temah kowe padha urip. Nanging aja padha ngupaya Betel, aja lunga menyang Gilgal, aja padha nyabrang menyang Bersyeba; awit Gilgal mesthi bakal digawa menyang pambuwangan, lan Betel bakal dadi ora ana. ^a

Padha ngupayaa marang Rama kita, temah padha urip, yen ora mangkono Panjenengane bakal nyamber kaya geni ing turune Yusuf; geni iku bakal mangan, lan ora ana kang bisa mateni tumrap Betel. He kowe kang ngowahi kaadilan dadi racun pait lan mbuwang kabeneran menyang lemah. Panjenengane kang nitahake lintang Kartika lan lintang Waluku, kang ngowahi pepeteng nggmeng dadi esuk lan nggawe raina dadi peteng kaya bengi, kang nimbali banyune segara lan ngesokake ing salumahing bumi— Rama kita iku asmane. Panjenengane nurunake karusakan marang wong kang kuwat, temah karusakan tumiba ing beteng kang santosa. Wong-wong iku padha sengit marang wong kang melehake ana ing gapura, lan padha nyirik marang wong kang ngucapake kayekten. ^b Mulane, sarehne kowe padha ngidak-idak wong miskin lan mundhut pajeg gandum saka wong iku, kowe wis mbangun omah saka watu tatah, nanging kowe ora bakal manggon ing kono; kowe wis nandur kebon anggur kang endah, nanging kowe ora bakal ngombe anggure. Awit Aku priksa sepira akehe panerakmu lan sepira gedhene dosamu—he kowe kang nganiaya wong bener lan nampani besel lan nyingkirake wong kang kekurangan saka ngarep gapura. Mulane wong kang wicaksana padha meneng ing wektu kang kaya mangkono, awit iku jaman kang ala. Padha ngupayaa kabecikan lan aja piala, supaya kowe padha urip; temah Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, bakal nunggil karo kowe, kaya kang wis kokaku. Padha sengita marang piala lan tresnaa marang kabecikan, lan tanjakna kaadilan ana ing gapura; bokmanawa Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, bakal paring sih-rahmat marang turahane Yusuf.

Awit mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga: Ing saben ara-ara bakal ana tangis; ing saben lurung wong bakal padha nguwuh, “Adhuh! Adhuh!” Wong tani bakal diundang marang kasusahan, lan wong kang pinter sesambat marang pangadhuh. Ing sakehing kebon anggur bakal ana tangis, awit Aku bakal liwat ing satengahmu, mangkono pangandikane Rama kita.

Dinane Rama kita iku Pepeteng

Bilai kowe kang padha kapengin marang dinane Rama kita! Yagene kowe padha ngarep-arep dinane Rama kita? Iku pepeteng, dudu pepadhang. Iku bakal kaya wong kang mlayu saka singa banjur kepethuk bruwang, utawa mlebu ing omahe lan nyelehake tangane ing tembok banjur dicokot ula. Apa dinane Rama kita iku ora bakal dadi pepeteng, dudu pepadhang—peteng ndhedhet, tanpa soroting cahya babar pisan?

Aku sengit, Aku nyirik riyayamu; Aku ora rena marang pakumpulanmu kang suci. Sanadyan kowe padha nyaosake kurban obaran marang Aku lan kurban dhaharanmu, Aku ora bakal nampani iku; lan kurban slametan saka kewanmu kang lemu, Aku malah ora bakal mirsani. Singkirna swara umyunging kidungmu saka ngarsaKu; Aku ora bakal ngrungokake unine clempungmu. Nanging kaadilan kareben mili kaya banyu, lan kabeneran kaya kali kang tansah mili. Apa kowe padha ngaturake kurban sembelehan lan pisungsung marang Aku sajrone patang puluh taun ana ing ara-ara samun iku, he turune Israel? Kowe wis padha ngusung Sikut ratumu lan Kiyun dewa lintangmu, reca-reca kang kokgawe kanggo awakmu dhewe. ^c Mulane Aku bakal mbuwang kowe menyang sabrange Damsyik, mangkono pangandikane Rama kita—Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, iku asmane.