Qulagan Isroil ustidan marsiya

Hali tik turgan xalq ustidan marsiya aytiladi. Najot yoʻli takrorlanadi: Meni izlang va yashaysiz, yaxshilikni izlang, darvozada adolat oʻrnating. Ularning bayramlari va qoʻshiqlarini Otamiz eshitishni istamaydi; Uning xohlagani — suvdek oqib keladigan adolat.

5-bob.

Ey Isroil xalqi, men sizlar haqingizda marsiya qilib aytayotgan bu soʻzni tinglanglar: Isroil bokirasi quladi, endi hech qachon turolmaydi; u oʻz yurtida tashlab qoʻyilgan holda yotibdi, uni turgʻazadigan biror kishi yoʻq.

Zero, Hukmron Ota shunday demoqda: mingta jangchi bilan jangga chiqqan shahardan yuztasi qoladi; yuzta bilan chiqqanidan oʻntasi qoladi — Isroil xalqi uchun.

Zero, Otamiz Isroil xalqiga shunday demoqda: Meni izlanglar va yashanglar. Lekin Baytilni izlamanglar, Gilgalga bormanglar, Beer-Shevaga oʻtmanglar; chunki Gilgal, albatta, surgun qilinadi, Baytil esa yoʻqqa chiqadi. ^a

Otamizni izlanglar va yashanglar, aks holda U Yusuf xonadonini olov kabi qamrab oladi; olov hammasini yeb bitiradi, Baytil uchun uni oʻchiradigan hech kim boʻlmaydi. Ey adolatni achchiq zaharga aylantiradigan va solihlikni yerga uloqtiradiganlar. Hulkar va Orion yulduzlarini yaratgan, zim-ziyo zulmatni tongga aylantiradigan va kunduzni tunga qoraytiradigan, dengiz suvlarini chaqirib, ularni yer yuzi ustiga toʻkadigan Zot — Uning nomi Otamizdir. U kuchlilar ustiga halokat yogʻdiradi, qalʼa esa vayron boʻladi. Ular shahar darvozasida tanbeh beradigan kishini yomon koʻradilar, haqiqatni soʻzlaydigan kishidan nafratlanadilar. ^b Shu sababli, siz kambagʻalni oyoqosti qilganingiz va undan don soligʻini undirganingiz uchun, yoʻnilgan toshdan uylar qurdingiz, lekin ularda yashamaysiz; chiroyli uzumzorlar ekdingiz, lekin ularning sharobini ichmaysiz. Zero, Men sizning jinoyatlaringiz qanchalik koʻp va gunohlaringiz naqadar ulkanligini bilaman — ey solihlarga jabr qiladigan, pora oladigan va darvozada muhtojlarni chetga suradigan kishilar. Shu sababli, bunday zamonda oqil kishi jim turadi, chunki bu yovuz zamondir. Yomonlikni emas, yaxshilikni izlanglar, shunda yashaysizlar; shu tariqa, oʻzingiz daʼvo qilganingizdek, osmon qoʻshinlarining Otasi siz bilan boʻladi. Yomonlikdan nafratlaninglar, yaxshilikni sevinglar, darvozada adolat oʻrnatinglar; ehtimol, osmon qoʻshinlarining Otasi Yusufning omon qolganlariga inoyat koʻrsatar.

Shu sababli osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Har bir maydonda — nola, har bir koʻchada ular “Voh! Voh!” deb faryod qiladilar. Ular dehqonni motamga, marsiyaga usta boʻlganlarni esa nolaga chaqiradilar. Barcha uzumzorlarda nola koʻtariladi, chunki Men sizning oranggizdan oʻtib ketaman, deydi Otamiz.

Otamizning kuni — zulmatdir

Otamizning kunini intizorlik bilan kutadiganlar, holingizga voy! Nega sizlar Otamizning kunini istaysizlar? U yorugʻlik emas, zulmatdir. Bu xuddi sherdan qochgan odam ayiqqa duch kelganiday boʻladi, yoki uyiga kirib, qoʻlini devorga qoʻyganida ilon chaqib olganiday boʻladi. Otamizning kuni yorugʻlik emas, zulmat — zim-ziyo qorongʻulik boʻlmaydimi, unda bir zarra yorugʻlik boʻlmaydimi?

Men sizning bayramlaringizni yomon koʻraman, ulardan nafratlanaman; tantanali yigʻinlaringizdan zavq olmayman. Garchi Menga kuydiriladigan qurbonliklar keltirsangiz va don nazrlaringizni taqdim etsangiz ham, ularni qabul qilmayman; boqilgan mollaringizning tinchlik qurbonliklariga esa hatto nazar ham solmayman. Qoʻshiqlaringizning shovqinini Mendan uzoqlashtiringlar; arfalaringizning kuyini tinglamayman. Balki adolat suvday oqib tushsin, solihlik esa hech qurimas daryoday oqsin. Ey Isroil xalqi, choʻlda oʻtgan oʻsha qirq yil davomida Menga qurbonliklar va nazrlar keltirdingizmi? Sizlar oʻz shohingiz Sikkutni va yulduz-xudoyingiz Kiyyunni — oʻzingiz uchun yasab olgan butlarni koʻtarib yurdingiz. ^c Shu sababli Men sizlarni Damashqdan nariga surgun qilaman, deydi Otamiz — osmon qoʻshinlarining Otasi — Uning nomi shudir.