Maayo ang Atong Amahan
Usa ka salmo ni Asaf.
Si Asaf hapit madakin-as sa pagkasina sa mga dato nga himsog ug mapahitas-on. Walay nasulbad hangtod nga misulod siya sa balaang dapit ug nakita kon asa sila mahiadto. Miangkon siya nga nahimo siyang sama sa mananap, ug nadiskobrehan nga gikuptan na niya ang iyang gitinguha: ang kamot sa iyang Amahan nga mikupot sa iyaha.
73 1Sa pagkatinuod, maayo ang atong Amahan sa Israel, sa mga putli ug kasingkasing.
2Apan alang kanako, hapit na mapandol ang akong mga tiil; hapit na madalin-as ang akong mga lakang. 3Kay nasina ako sa mga mapahitas-on sa dihang nakita ko ang kauswagan sa mga daotan. 4Kay wala silay gibati nga kasakit sa pagkamatay; ang ilang mga lawas himsog ug tambok. 5Wala sila sa kalisdanan sama sa uban; wala sila hampaka sama sa ubang katawhan. 6Busa ang garbo mao ang ilang kuwintas; ang kabangis nagtabon kanila sama sa bisti. 7Ang ilang mga mata nagbudlat tungod sa katambok; ang mga handurawan sa ilang mga kasingkasing walay pugong. 8Nagbugalbugal sila ug nagsulti nga malisyoso; gikan sa itaas naghulga sila ug pagdaugdaug. 9Gibuka nila ang ilang mga baba batok sa kalangitan, ug ang ilang dila naglakaw nga garboso sa tibuok yuta. 10Busa ang iyang katawhan mobalik ngadto kanila, ug moinom sa tubig nga madagayaon. 11Ug miingon sila, “Giunsa man pagkahibalo sa Dios? Aduna bay kahibalo diha sa Labing Halangdon?” 12Tan-awa—mao kini ang mga daotan; kanunayng hayahay, nagdugang sila sa bahandi.
13Sa pagkatinuod kawang lamang ang paghinlo ko sa akong kasingkasing ug ang paghugas ko sa akong mga kamot diha sa pagkawalay-sala. 14Kay sa tibuok adlaw gihampak ako ug gibadlong matag buntag.
15Kon miingon pa ako, “Mosulti ako sa ingon niini,” gibudhian ko unta ang kaliwatan sa imong mga anak. 16Sa dihang gisulayan ko pagsabot kining tanan, makapakapoy kini nga buluhaton sa akong mga mata, 17hangtod nga misulod ako sa balaang dapit sa atong Amahan; unya nasabtan ko ang ilang kataposan. 18Sa pagkatinuod gibutang mo sila sa madanlog nga mga dapit; gipahulog mo sila ngadto sa kalaglagan. 19Pagkadali nilang malaglag sa usa ka pagpamilok, nga nahanaw sa hingpit tungod sa mga kalisang! 20Sama sa damgo nga mahanaw inigmata sa usa ka tawo, O Soberanong Amahan, inigbangon mo, tamayon mo sila ingon nga mga anino.
21Sa dihang napait ang akong kasingkasing ug gidughang ako sa akong kinasuloran, 22buangbuang ako ug walay alamag; sama ako sa mananap diha kanimo. 23Bisan pa niana, kanunay ako nga uban kanimo; gigunitan mo ang akong tuong kamot. 24Gigiyahan mo ako pinaagi sa imong tambag, ug sa kataposan dad-on mo ako ngadto sa himaya. 25Kinsa pa may ania kanako sa langit gawas kanimo? Ug walay bisan unsa sa yuta nga akong gitinguha gawas kanimo. 26Mahimong maluya ang akong unod ug ang akong kasingkasing, apan ang atong Amahan mao ang kusog sa akong kasingkasing ug ang akong bahin hangtod sa kahangtoran.
27Kay mangamatay kadtong halayo kanimo; gilaglag mo ang tanang dili matinud-anon kanimo. 28Apan alang kanako, maayo nga mahiduol sa atong Amahan; gihimo ko ang Soberanong Amahan nga akong dalangpanan, aron ikasugilon ko ang tanan mong mga buhat.