ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମଙ୍ଗଳମୟ

ଆସଫଙ୍କ ଗୀତ।

ସୁସ୍ଥ, ଅହଂକାରୀ ଧନୀମାନଙ୍କୁ ଈର୍ଷା କରି ଆସଫ ପ୍ରାୟ ଖସି ପଡ଼ିଥିଲେ। ଧର୍ମଧାମକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ପରିଣାମ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ସମାଧାନ ହେଲା ନାହିଁ। ସେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ ପଶୁ ପରି ନିର୍ବୋଧ ଥିଲେ, ଏବଂ ଆବିଷ୍କାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ ଯାହା ଚାହୁଁଥିଲେ ତାହା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆଗରୁ ଥିଲା: ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରିଥିବା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହାତ।

ଅଧ୍ୟାୟ 73।

ସତ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତି, ନିର୍ମଳ ଅନ୍ତଃକରଣବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳମୟ ଅଟନ୍ତି।

ମାତ୍ର ମୋ ବିଷୟରେ, ମୋହର ଚରଣ ପ୍ରାୟ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ିଥିଲା; ମୋହର ପାଦ ପ୍ରାୟ ଖସି ଯାଇଥିଲା। କାରଣ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ମୁଁ ଅହଙ୍କାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷାନ୍ଵିତ ହେଲି। କାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ସେମାନେ କୌଣସି ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ସୁସ୍ଥ ଓ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ। ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପରି ସେମାନେ କ୍ଲେଶଗ୍ରସ୍ତ ନୁହନ୍ତି; ଅବଶିଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଣୁ ଅହଙ୍କାର ସେମାନଙ୍କ କଣ୍ଠହାର ହୋଇଅଛି; ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରେ। ମେଦ ହେତୁ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବାହାରି ପଡ଼େ; ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣର କଳ୍ପନା ଉଚ୍ଛୃଙ୍ଖଳ ହୁଏ। ସେମାନେ ପରିହାସ କରନ୍ତି ଓ ବିଦ୍ଵେଷଭାବରେ କଥା କହନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ ସେମାନେ ଉପଦ୍ରବ କରିବାକୁ ଧମକ ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଆକାଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ମୁଖ ଲଗାନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ଵା ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଦର୍ପରେ ବୁଲେ। ଏଣୁ ତାହାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସନ୍ତି, ଆଉ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ପାନ କରନ୍ତି। ପୁଣି ସେମାନେ କହନ୍ତି, “ଈଶ୍ଵର କିପରି ଜାଣିବେ? ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କଠାରେ କʼଣ ଜ୍ଞାନ ଅଛି?” ଦେଖ—ଏମାନେ ଦୁଷ୍ଟ; ସଦାସର୍ବଦା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଥାଇ ସେମାନେ ଧନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।

ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ବୃଥାରେ ଆପଣା ଅନ୍ତଃକରଣ ନିର୍ମଳ ରଖିଅଛି ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତାରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିଅଛି। କାରଣ ଦିନସାରା ମୁଁ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛି ଓ ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଅନୁଯୋଗିତ ହୋଇଅଛି।

ଯଦି ମୁଁ କହିଥାʼନ୍ତି, “ମୁଁ ଏପରି କଥା କହିବି,” ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନଗଣର ବଂଶ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରିଥାʼନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏସମସ୍ତ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି, ସେତେବେଳେ ଏହା ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ କ୍ଲେଶଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଧର୍ମଧାମରେ ପ୍ରବେଶ ନ କଲି; ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଶେଷ ଦଶା ବୁଝିଲି। ସତ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖସଡ଼ା ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶରେ ପତିତ କରୁଅଛ। କିପରି ସେମାନେ ଏକ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତ୍ରାସ ଦ୍ଵାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି! ଯେପରି କେହି ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ ସ୍ଵପ୍ନକୁ, ହେ ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେ ଉଠିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାୟାମୂର୍ତ୍ତି ପରି ତୁଚ୍ଛ କରିବ।

ଯେତେବେଳେ ମୋହର ଅନ୍ତଃକରଣ ତିକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ଓ ମୁଁ ଅନ୍ତରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବୋଧହୀନ ଓ ଅଜ୍ଞାନ ଥିଲି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ପଶୁ ପରି ଥିଲି। ତଥାପି ମୁଁ ନିରନ୍ତର ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି; ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଡାହାଣ ହସ୍ତ ଧରିଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ଵାରା ମୋତେ ପଥ କଢ଼ାଇ ନେବ, ଆଉ ପରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ମହିମାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। ତୁମ୍ଭ ବିନା ସ୍ଵର୍ଗରେ ମୋହର କିଏ ଅଛି? ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଛଡ଼ା ପୃଥିବୀରେ ମୋହର ବାଞ୍ଛନୀୟ କିଛି ନାହିଁ। ମୋହର ଶରୀର ଓ ମୋହର ଅନ୍ତଃକରଣ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅନନ୍ତକାଳ ମୋ ଅନ୍ତଃକରଣର ବଳ ଓ ମୋହର ଅଂଶ ଅଟନ୍ତି।

କାରଣ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ; ଯେକେହି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଅବିଶ୍ଵସ୍ତ, ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଅଛ। ମାତ୍ର ମୋ ପକ୍ଷରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବା ମଙ୍ଗଳଜନକ; ମୁଁ ସର୍ବାଧିପତି ପିତାଙ୍କୁ ଆପଣା ଆଶ୍ରୟ କରିଅଛି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରେ।