சங்கீதம் 73

73 ¹ மெய்யாகவே எங்கள் பிதா இஸ்ரவேலுக்கு நல்லவர், இருதயத்தில் சுத்தமுள்ளவர்களுக்கே.

² நானோ, என் கால்கள் கிட்டத்தட்டத் தள்ளாடிவிட்டன; என் அடிகள் சறுக்கிவிடப் பார்த்தன. ³ அகந்தையுள்ளவர்கள்மேல் நான் பொறாமைகொண்டேன், துன்மார்க்கருடைய வாழ்வை நான் கண்டபோது. ⁴ அவர்கள் மரணத்தில் வேதனையடைவதில்லை; அவர்களுடைய சரீரம் உரமும் புஷ்டியுமாயிருக்கிறது. ⁵ மற்ற மனிதரைப்போல் அவர்கள் துன்பத்தில் இல்லை; ஏனைய மனுஷரைப்போல் அவர்கள் வாதிக்கப்படுவதுமில்லை. ⁶ ஆகையால் அகந்தை அவர்களுக்கு மாலையாயிருக்கிறது; கொடுமை அவர்களை வஸ்திரமாய் மூடுகிறது. ⁷ கொழுப்பினால் அவர்களுடைய கண்கள் எடுப்பாய்த் துருத்திக்கொண்டிருக்கிறது; அவர்களுடைய இருதயத்தின் நினைவுகள் அளவின்றிப் பொங்குகிறது. ⁸ அவர்கள் ஏளனம்பண்ணி, தீமையாய்ப் பேசுகிறார்கள்; உயரத்திலிருந்து ஒடுக்குதலை மிரட்டுகிறார்கள். ⁹ தங்கள் வாயை வானத்திற்கு விரோதமாய் ஏறெடுக்கிறார்கள், அவர்களுடைய நாவு பூமியெங்கும் அலட்டிக்கொண்டு திரிகிறது. ¹⁰ ஆகையால் அவருடைய ஜனங்கள் இவர்கள்பக்கம் திரும்பி, மிகுதியான தண்ணீரைக் குடிக்கிறார்கள். ¹¹ அவர்கள்: “தேவன் எப்படி அறிவார்? உன்னதமானவரிடத்தில் அறிவு உண்டோ?” என்கிறார்கள். ¹² இதோ, இவர்கள்தான் துன்மார்க்கர்; எப்போதும் சுகமாய் வாழ்ந்து, ஐசுவரியத்தில் பெருகுகிறார்கள்.

¹³ மெய்யாகவே நான் விருதாவாக என் இருதயத்தைச் சுத்தமாய்க் காத்து, குற்றமின்மையில் என் கைகளைக் கழுவினேன். ¹⁴ நாள்முழுவதும் நான் வாதிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு காலையிலும் கடிந்துகொள்ளப்பட்டேன்.

¹⁵ “நானும் இப்படிப் பேசுவேன்” என்று நான் சொல்லியிருந்தால், உம்முடைய பிள்ளைகளின் சந்ததிக்கு நான் துரோகம்பண்ணியிருப்பேன். ¹⁶ இதையெல்லாம் அறிந்துகொள்ள நான் யோசித்தபோது, அது என் பார்வைக்கு வருத்தமுள்ள வேலையாயிருந்தது, ¹⁷ நான் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்கும்வரையே; எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில்; அப்பொழுது அவர்களுடைய முடிவை உணர்ந்துகொண்டேன். ¹⁸ மெய்யாகவே நீர் அவர்களை வழுக்கலான இடங்களில் நிறுத்துகிறீர்; அழிவில் விழும்படி அவர்களைத் தள்ளுகிறீர். ¹⁹ ஒரு நிமிஷத்தில் அவர்கள் எப்படி அழிந்துபோகிறார்கள்! பயங்கரங்களால் முற்றிலும் அள்ளுண்டுபோகிறார்கள்! ²⁰ ஒருவன் விழிக்கும்போது காணும் சொப்பனத்தைப்போல, ஆண்டவராகிய பிதாவே, நீர் எழும்பும்போது அவர்களுடைய உருவத்தை நிந்தையாய் எண்ணுவீர்.

²¹ என் இருதயம் கசந்து, என் உள்ளத்தில் நான் குத்தப்பட்டபோது, ²² நான் அறிவில்லாதவனும் மூடனுமாயிருந்தேன்; உமக்கு முன்பாக மிருகத்தைப்போல் இருந்தேன். ²³ ஆயினும் நான் எப்போதும் உம்முடனே இருக்கிறேன்; நீர் என் வலதுகையைப் பிடித்திருக்கிறீர். ²⁴ உம்முடைய ஆலோசனையால் நீர் என்னை நடத்துகிறீர், பின்பு மகிமையில் என்னை ஏற்றுக்கொள்வீர். ²⁵ பரலோகத்தில் எனக்கு யார் உண்டு? உம்மைத்தவிர? பூமியிலும் உம்மைத்தவிர நான் விரும்புவது ஒன்றுமில்லை. ²⁶ என் மாம்சமும் என் இருதயமும் மாண்டுபோனாலும், எங்கள் பிதாவோ பெலனாகவும், என் இருதயத்திற்கு என்றென்றைக்கும் என் பங்காகவும் இருக்கிறார்.

²⁷ உம்மைவிட்டுத் தூரமாய்ப் போகிறவர்கள் அழிந்துபோவார்கள்; உமக்கு உண்மையில்லாமல் விலகிப்போகிற யாவரையும் நீர் அழித்துப்போடுகிறீர். ²⁸ எனக்கோ, எங்கள் பிதாவை அணுகியிருப்பதே நல்லது; ஆண்டவராகிய பிதாவை நான் என் அடைக்கலமாக்கிக்கொண்டேன், உம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் நான் விவரிக்கும்படியே.