ਜ਼ਬੂਰ 73

73 ¹ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।

²ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਲਗਭਗ ਠੋਕਰ ਖਾ ਗਏ ਸਨ; ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਤਿਲਕਣ ਹੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ³ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਖੀ। ⁴ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਮੋਟੇ-ਤਾਜ਼ੇ ਹਨ। ⁵ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਬਾਕੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ। ⁶ਇਸ ਲਈ ਹੰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਰ ਹੈ; ਜ਼ੁਲਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੋਟਾਪੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਬੇਲਗਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ⁸ਉਹ ਮਖੌਲ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬਦਨੀਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ⁹ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਕੜ ਕੇ ਫਿਰਦੀ ਹੈ। ¹⁰ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਾਇਤ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ¹¹ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹੈ?” ¹²ਵੇਖੋ—ਇਹ ਹਨ ਦੁਸ਼ਟ; ਸਦਾ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

¹³ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਤੇ। ¹⁴ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਂ ਮਾਰ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਝਿੜਕਿਆ ਗਿਆ।

¹⁵ਜੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, “ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂਗਾ,” ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ। ¹⁶ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸੀ, ¹⁷ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸਮਝਿਆ। ¹⁸ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਡੇਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ¹⁹ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਹਿਸ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ! ²⁰ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜਾਗਣ ਵੇਲੇ ਦਾ ਸੁਪਨਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਗ ਉੱਠੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ ਵਾਂਗ ਤੁੱਛ ਜਾਣੇਂਗਾ।

²¹ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ²²ਮੈਂ ਬੇਸਮਝ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਸ਼ੂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ²³ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ²⁴ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇਂਗਾ। ²⁵ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਿਵਾਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ²⁶ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਾਵੇਂ ਢੈ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਬਲ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

²⁷ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਤੂੰ ਹਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੇਵਫ਼ਾ ਹੈ। ²⁸ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਭਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਨਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਾਂ।