ਜ਼ਬੂਰ 73

73 ¹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ।

² ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਲਗਭਗ ਠੇਡਾ ਖਾ ਗਏ ਸਨ; ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਤਕਰੀਬਨ ਤਿਲਕ ਗਏ ਸਨ। ³ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੁੰਦਕ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਖੀ। ⁴ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਹਨ। ⁵ ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਬਾਕੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ⁶ ਇਸ ਲਈ ਹੰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਰ ਹੈ; ਜ਼ੁਲਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ⁷ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਕਲਪਨਾਂ ਬੇਲਗਾਮ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ⁸ ਉਹ ਠੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਦਨੀਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ⁹ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਕੜ ਕੇ ਫਿਰਦੀ ਹੈ। ¹⁰ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਾਇਤ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ¹¹ ਅਤੇ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹੈ?” ¹² ਵੇਖੋ — ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਸਦਾ ਸੁਖ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

¹³ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਤੇ। ¹⁴ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਂ ਮਾਰ ਖਾਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਝਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।

¹⁵ ਜੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, “ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂਗਾ,” ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ। ¹⁶ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸੀ, ¹⁷ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਿਆ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ; ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸਮਝਿਆ। ¹⁸ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਕਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਡੇਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ¹⁹ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੈਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ! ²⁰ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਾਗ ਉੱਠੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ-ਰੂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁੱਛ ਜਾਣੇਂਗਾ।

²¹ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ²² ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ²³ ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ²⁴ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਂਗਾ। ²⁵ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ? ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਸਿਵਾਏ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ²⁶ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਾਵੇਂ ਢਹਿ ਜਾਣ, ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬਲ ਹੈ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ।

²⁷ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹਨ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਤੂੰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬੇਵਫ਼ਾ ਹੈ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ²⁸ ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਭਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਨਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਾਂ।