Efa vita pirinty
Boky

Tsara Raintsika

Salamo nataon’i Asafa.

Saika tsy nahatoetra ny tongony i Asafa noho ny fialonany ny mpanan-karena mahery sy mirehareha. Tsy nisy nazava raha tsy rehefa niditra tao amin'ny toeram-masina izy ka nahita izay ho faran'izy ireo. Ekeny fa tsy nahay tahaka ny biby izy, ary hitany fa efa nanana ny nirina izy: ny tanan'ny Rainy mihazona ny tanany.

Toko 73.

Marina fa tsara amin’i Israely Raintsika, dia amin’ireo madio fo.

Fa izaho kosa, saika tafintohina ny tongotro; saika nianjera ny diako. Fa nialona ireo mpirehareha aho, rehefa nahita ny fiadanan’ny ratsy fanahy. Fa tsy misy fanaintainana amin’ny fahafatesany izy ireo; salama sy matavy ny tenany. Tsy ao anatin’ny fahoriana toy ny olon-kafa izy ireo; tsy voakapoka toy ny olona sisa. Koa ny avonavona no firavaka eny amin’ny vozany; ny herisetra no fitafiana mandrakotra azy. Mitsipaka noho ny fahatavian-tena ny masony; mihoatra ny fetra ny fisainan’ny fony. Mamoavoa izy ka miteny amin’ny faharatsiana; mandrahona fampahoriana avy any ambony. Manandrify ny lanitra ny vavany, ary mandehandeha manerana ny tany ny lelany. Koa ny olony miverina any aminy, ka misotro rano be dia be. Ary hoy izy ireo: « Ahoana no ahafantaran’Andriamanitra? Moa misy fahalalana va ao amin’ny Avo Indrindra? » Indro, ireo no ratsy fanahy; tsy mitsahatra miadana izy ka mitombo ny harany.

Raha ny marina dia tsy nisy dikany ny nitahiriziko ny foko ho madio sy ny nanasako ny tanako tamin’ny tsy fananan-tsiny. Fa tontolo andro no nokapohina aho, ary isa-maraina no notarainina.

Raha nilaza aho hoe: « Hiteny toy izao aho », dia nivadika tamin’ny taranaky ny zanakao aho. Rehefa nanandrana hahatakatra izany rehetra izany aho, dia asa mahavizana teo imasoko izany, mandra-pidiko tao amin’ny fitoerana masina an’i Raintsika; dia takatro ny fiafaran’izy ireo. Marina fa napetrakao amin’ny toerana mikoriana izy ireo; ampianjerinao ho amin’ny fahalovana izy. Endrey, levona tampoka izy ireo, ka lasan’ny fahatahorana tanteraka! Toy ny nofy rehefa mifoha ny olona, Ray Tompo ô, dia rehefa mifoha Ianao, dia hanamavo azy ireo ho toy ny aloka.

Fony nangidihidy ny foko ary voatsindrona tao anatiko aho, dia tsy nanan-tsaina sy tsy nahalala aho; toy ny biby aho teo anatrehanao. Kanefa mandrakariva aho dia miaraka aminao; mihazona ny tànako ankavanana Ianao. Mitarika ahy amin’ny toro-hevitrao Ianao, ary rehefa afaka izany dia handray ahy ho amin’ny voninahitra Ianao. Iza moa no ananako any an-danitra afa-tsy Ianao? Ary tsy misy zavatra irina eto an-tany ankoatra Anao. Mety ho lo ny nofoko sy ny foko, nefa Raintsika no hery ho an’ny foko sy anjarako mandrakizay.

Fa ho very ireo lavitra Anao; mandringana izay rehetra mivadika aminao Ianao. Fa izaho kosa, tsara ho ahy ny manakaiky an’i Raintsika; nataoko fialofana ny Ray Tompo, mba hitantarako ny asanao rehetra.