Bavê me qenc e

Zebûra Asaf.

Hindik mabû ku Asaf lingên xwe winda bike, ji ber hesûdiya li dewlemendên saxlem û pozbilind. Tu tişt çareser nebû heta ku ew ket pîrozgehê û dît ku ew li ku bi dawî dibin. Ew qebûl dike ku ew bêaqil û wek heywanekî bûye, û kifş dike ku wî jixwe tiştê ku dixwest girtiye: destê Bavê wî ku destê wî digire.

Beş 73.

Bi rastî Bavê me ji Îsraêl re qenc e, ji wan re yên ku dilpak in.

Lê ez, hindik mabû lingên min biterpilin; hindik mabû gavên min bişemitin. Çimkî ez li pozbilindan hesûd bûm, gava min serfiraziya xeraban dît. Çimkî di mirina wan de êş tuneye; bedenên wan saxlem û qelew in. Ew wek kesên din di tengahiyê de nînin; wek mirovên din derb li wan nakeve. Loma pozbilindî gerdeniya wan e; zordarî wek kincekî wan dinixumîne. Ji qelewiyê çavên wan derpeqiyane; xeyalên dilê wan sînor nas nakin. Ew tinazan dikin û bi xerabî dipeyivin; ji jor ve bi zordariyê gef dixwin. Ew devê xwe li hember ezmanan vedikin, û zimanê wan bi qûretî li ser rûyê erdê digere. Loma gelê wî vedigere ba wan, û bi pirranî avê vedixwe. Û ew dibêjin: “Xwedê çawa dizane? Ma zanîn di Yê Herî Bilind de heye?” Va ye—xerab ev in; her tim di rehetiyê de, dewlemendiya xwe zêde dikin.

Bi rastî min badilhewa dilê xwe paqij hiştiye û destên xwe bi bêsûciyê şuştine. Çimkî tevahiya rojê ez hatime lêxistin û her sibe hatime cezakirin.

Heke min gotiba: “Ezê wiha bipeyivim,” minê xayîntî li nifşê zarokên te bikira. Gava min xwest ku van hemûyan fêm bikim, ev di çavên min de karekî westîner bû, heta ku ez ketim pîrozgeha Bavê me; hingê min dawiya wan fêm kir. Bi rastî tu wan li cihên şemitok datînî; tu wan diavêjî wêraniyê. Çawa ew di gavekê de têne wêrankirin, bi tirsan bi tevahî têne malîştin! Wek xewnekê gava mirov şiyar dibe, ya Bavê Serwer, gava tu rabî, tuyê wan wek xeyalan biçûk bibînî.

Gava dilê min tal bû û hundirê min birîndar bû, ez bêaqil û nezan bûm; li hember te ez wek heywanekî bûm. Lê dîsa jî ez her tim bi te re me; tu destê min ê rastê digirî. Tu bi şîreta xwe rêberiya min dikî, û paşê tuyê min bibî nav rûmetê. Li ezmanan kî min heye ji bilî te? Û li ser rûyê erdê ji bilî te tiştek tuneye ku ez bixwazim. Dibe ku bedena min û dilê min bimehin, lê Bavê me hêza dilê min û heta hetayê para min e.

Çimkî yên ku ji te dûr in wê helak bibin; tu dawiyê li her kesê ku ji te re ne dilsoz e tînî. Lê ji bo min, nêzîkî Bavê me bûn qenc e; min Bavê Serwer kiriye penageha xwe, da ku ez behsa hemû karên te bikim.