ዘካርያስ 2

2 ¹ቀና ብዬ ስመለከት፣ በእጁ የመለኪያ ገመድ የያዘ ሰው አየሁ። ²እኔም፣ “ወዴት ትሄዳለህ?” ብዬ ጠየቅሁ። እርሱም፣ “ኢየሩሳሌምን ለመለካት፣ ስፋቷና ርዝመቷ ምን ያህል እንደ ሆነ ለማየት” አለኝ።

³ከእኔ ጋራ ይነጋገር የነበረው መልአክ ወጣ፤ ሊቀበለውም ሌላ መልአክ ወጣ፤ ⁴“ሩጥ፤ ይህን ጐበዝ እንዲህ ብለህ ንገረው፤ ‘በውስጧ ያሉት ሰዎችና እንስሳት እጅግ ስለሚበዙ፣ ኢየሩሳሌም እንደ ክፍት ሜዳ ትቀመጣለች።’ ” አለው።

⁵“‘እኔ ራሴ በዙሪያዋ የእሳት ቅጥር እሆንላታለሁ፤ ይላል አባታችን፤ በውስጧም ክብር እሆናለሁ።’ ”

⁶“ኑ! ኑ! ከሰሜን ምድር ሽሹ፤ ይላል አባታችን፤ እንደ ሰማይ አራት ነፋሳት በትኜአችኋለሁና፤ ይላል አባታችን። ⁷ነዪ፣ ጽዮን ሆይ! ከባቢሎን ሴት ልጅ ጋራ የምትኖሪ ሆይ፤ አምልጪ!

⁸የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፤ ከክብሩ በኋላ የዘረፉአችሁን አሕዛብ ለመቃወም ላከኝ፤ የሚነካችሁ ሁሉ የዐይኑን ብሌን ይነካል፦

⁹እነሆ፣ እጄን በእነርሱ ላይ አወዛውዛለሁ፤ ላገለገሉአቸውም ዘረፋ ይሆናሉ። የሰማይ ሠራዊት አባት እንደ ላከኝ ያን ጊዜ ታውቃላችሁ።

¹⁰አንቺ የጽዮን ሴት ልጅ ሆይ፤ ዘምሪ ደስም ይበልሽ! እነሆ፣ በመካከልሽ ልኖር እመጣለሁና፤ ይላል አባታችን።

¹¹“በዚያን ቀን ብዙ አሕዛብ ከአባታችን ጋራ ይተባበራሉ፤ ልጆቼም ይሆናሉ። በመካከልሽ እኖራለሁ፤ የሰማይ ሠራዊት አባትም ወደ አንቺ እንደ ላከኝ ታውቂያለሽ። ¹²አባታችንም በተቀደሰችው ምድር ይሁዳን ድርሻው አድርጎ ይወስዳል፤ ኢየሩሳሌምንም እንደ ገና ይመርጣል።

¹³ሥጋ ለባሽ ሁሉ በአባታችን ፊት ዝም ይበል፤ ከተቀደሰ ማደሪያው ተነሥቶአልና።”