Wong kang Nyekel Tali Ukuran
Ana juru ukur sing arep ngukur Yerusalem lan dikandhani ora perlu — kutha iku bakal luber ngluwihi tembok apa wae. Rama kita piyambak bakal dadi tembok geni ing sakubenge lan kamulyan ing satengahe, lan bangsa akeh bakal manunggal karo Panjenengane lan dadi putra-putrane.
2 1Aku banjur tumenga, lan weruh ana wong kang nyekel tali ukuran ing tangane. 2Aku takon: “Kowe arep menyang ngendi?” Wangsulane marang aku: “Arep ngukur Yerusalem, ndeleng sapira ambane lan sapira dawane.”
3Malaekat kang ngandika karo aku mau banjur tindak, lan ana malaekat liyane kang metu methukake, 4banjur ngandika marang malaekat mau: “Mlayua, kandhanana wong nom iki: ‘Yerusalem bakal dipanggoni kaya ara-ara, marga saka akehe wong lan kewan ing sajrone.’
5‘Aku dhewe bakal dadi tembok geni ngubengi kutha iku, mangkono pangandikane Rama kita, lan Aku bakal dadi kamulyan ing sajrone.’”
6“Ayo! Ayo! Padha mlayua saka ing tanah lor, mangkono pangandikane Rama kita, awit kowe wis Dakbuyarake kaya angin papat ing langit, mangkono pangandikane Rama kita. 7He Sion, ayo! Padha oncata, kowe kang manggon karo putri Babil.
8Mangkene pangandikane Rama, Gustine balatentara swarga—sawise kamulyane ngutus aku nglawan para bangsa kang njarah-rayah kowe: sing sapa ndemek kowe, iku ndemek manik mripate:
9Awit, lah, Aku bakal ngayunake astaKu marang wong-wong iku, temahan bakal dadi jarahan tumrap para kang padha ngawula marang wong-wong mau. Ing kono kowe bakal padha ngerti, yen Rama, Gustine balatentara swarga, kang ngutus aku.
10He putri Sion, padha ngidunga lan bungaha! Awit, lah, Aku bakal rawuh manggon ing tengahmu, mangkono pangandikane Rama kita.
11“Ing dina iku bakal akeh bangsa kang ngraket marang Rama kita sarta dadi anakKu. Aku bakal manggon ing tengahmu, lan kowe bakal padha ngerti, yen Rama, Gustine balatentara swarga, kang ngutus aku marang kowe. 12Lan Rama kita bakal mundhut Yehuda dadi panduman Panjenengane ing tanah suci, sarta bakal milih Yerusalem maneh.
13He sakehing manungsa, padha menenga ing ngarsane Rama kita, awit Panjenengane wis jumeneng saka ing padalemane kang suci.”