Zacarias 2

2 ¹Pagkatapos, tumingala ako at nakita ko ang isang lalaki na may hawak na panukat na pisi sa kanyang kamay. ²Tinanong ko, “Saan ka pupunta?” Sinabi niya sa akin, “Upang sukatin ang Jerusalem, upang makita kung gaano kalapad at kung gaano kahaba ito.”

³Umalis ang anghel na kausap ko, at may isa pang anghel na lumabas upang salubungin siya, ⁴at sinabi sa kanya, “Tumakbo ka, sabihin mo sa binatang ito: ‘Ang Jerusalem ay maninirahang gaya ng mga bukid na walang pader, dahil sa dami ng mga tao at mga hayop sa loob niya.’

⁵Ako mismo ang magiging pader na apoy sa palibot niya, wika ng ating Ama, at ako ang magiging kaluwalhatian sa loob niya.’”

⁶“Halikayo! Halikayo! Tumakas kayo mula sa lupain ng hilaga, wika ng ating Ama, sapagkat pinangalat ko kayo gaya ng apat na hangin ng langit, wika ng ating Ama. ⁷Halika, Sion! Makatakas ka, ikaw na naninirahan kasama ng anak na babae ng Babilonia.

⁸Ito ang sinasabi ng Ama ng mga hukbo ng langit—pagkatapos akong isugo ng kanyang kaluwalhatian laban sa mga bansang sumamsam sa inyo: ang sinumang humipo sa inyo ay humihipo sa balintataw ng kanyang mata:

⁹Sapagkat tingnan ninyo, iwawagayway ko ang aking kamay sa kanila, at sila ay magiging samsam para sa mga naglingkod sa kanila. Sa gayon ay malalaman ninyo na isinugo ako ng Ama ng mga hukbo ng langit.

¹⁰Umawit ka at magalak, anak na babae ng Sion! Sapagkat tingnan mo, ako ay darating upang manirahan sa gitna mo, wika ng ating Ama.

¹¹“Maraming bansa ang sasama sa ating Ama sa araw na iyon at magiging mga anak ko. Maninirahan ako sa gitna ninyo, at malalaman ninyo na isinugo ako ng Ama ng mga hukbo ng langit sa inyo. ¹²At aangkinin ng ating Ama ang Juda bilang kanyang bahagi sa banal na lupain, at muli niyang pipiliin ang Jerusalem.

¹³Tumahimik ang lahat ng laman sa harap ng ating Ama, sapagkat siya ay gumigising mula sa kanyang banal na tahanan.”