زکریا 2

2 ¹آنگاه چشم برافراشتم و مردی را دیدم که ریسمانِ اندازه‌گیری در دست داشت. ²پرسیدم: «کجا می‌روی؟» به من گفت: «تا اورشلیم را اندازه بگیرم و ببینم پهنا و درازای آن چقدر است.»

³فرشته‌ای که با من سخن می‌گفت بیرون رفت و فرشته‌ای دیگر به استقبالش آمد، ⁴و به او گفت: «بشتاب و به این جوان بگو: ‹اورشلیم همچون دشتی گشوده مسکونی خواهد شد، از بس که مردمان و چهارپایان در آن بسیارند.›

⁵پدرِ ما می‌فرماید: ‹من خود گِرداگردِ او دیواری آتشین خواهم بود، و در میانش جلال خواهم بود.›»

⁶«بیایید! بیایید! از سرزمینِ شمال بگریزید، پدرِ ما می‌فرماید، زیرا شما را همچون چهار بادِ آسمان پراکنده ساختم، پدرِ ما می‌فرماید. ⁷ای صَهیون، بیا! ای که با دخترِ بابِل ساکنی، بگریز.

⁸زیرا پدرِ لشکرهای آسمان چنین می‌گوید—پس از آنکه جلالش مرا بر ضدِ قوم‌هایی که شما را غارت کردند فرستاد: هر که شما را لمس کند، مردمکِ چشمِ او را لمس کرده است:

⁹زیرا اینک، دستِ خود را بر آنان تکان خواهم داد، و ایشان غارتِ کسانی خواهند شد که ایشان را بندگی کردند. آنگاه خواهید دانست که پدرِ لشکرهای آسمان مرا فرستاده است.

¹⁰ای دخترِ صَهیون، سرود بخوان و شادی کن! زیرا اینک می‌آیم تا در میانت ساکن شوم، پدرِ ما می‌فرماید.

¹¹«در آن روز قوم‌های بسیار به پدرِ ما خواهند پیوست و فرزندانِ من خواهند شد. در میانِ تو ساکن خواهم شد، و خواهی دانست که پدرِ لشکرهای آسمان مرا نزدِ تو فرستاده است. ¹²و پدرِ ما یهودا را همچون سهمِ خود در سرزمینِ مقدّس به تصرّف درخواهد آورد و بارِ دیگر اورشلیم را برخواهد گزید.

¹³ای همهٔ بشر، به حضورِ پدرِ ما خاموش باشید، زیرا او از مسکنِ مقدّسِ خویش برمی‌خیزد.»