जखऱ्या 2

2 ¹ मग मी वर पाहिले, तेव्हा मला हातात मोजण्याची दोरी असलेला एक मनुष्य दिसला. ² मी विचारले, “तू कोठे जात आहेस?” त्याने मला सांगितले, “यरुशलेम मोजायला — ती किती रुंद व किती लांब आहे हे पाहायला.”

³ माझ्याशी बोलणारा देवदूत निघून गेला, आणि दुसरा एक देवदूत त्याला भेटायला पुढे आला, ⁴ व त्याला म्हणाला, “धावत जा, या तरुणाला सांग: ‘यरुशलेममध्ये इतकी माणसे व गुरेढोरे असतील की ती तटबंदीविना मोकळ्या प्रदेशासारखी वसेल.’”

⁵ ‘मी स्वतः तिच्याभोवती अग्नीची भिंत होईन,’ आमचा पिता म्हणतो, ‘आणि मी तिच्यामध्ये गौरव होईन.’”

⁶ “ये! ये! उत्तरेच्या देशातून पळून जा,” आमचा पिता म्हणतो, “कारण मी तुम्हांला आकाशाच्या चार वाऱ्यांसारखे विखरून टाकले,” आमचा पिता म्हणतो. ⁷ “सीयोन, ये! बाबेलच्या कन्येजवळ राहणाऱ्या तू, निसटून जा.”

⁸ स्वर्गातील सैन्यांचा पिता असे म्हणतो — ज्यांनी तुम्हांला लुटले त्या राष्ट्रांविरुद्ध त्याच्या गौरवाने मला पाठवल्यावर: जो कोणी तुम्हांला स्पर्श करतो तो त्याच्या डोळ्याच्या बुबुळाला स्पर्श करतो: ⁹ कारण पाहा, मी त्यांच्यावर आपला हात हलवीन, आणि जे त्यांची सेवा करीत होते त्यांच्यासाठी ते लूट होतील. तेव्हा तुम्हांला कळेल की स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्याने मला पाठवले आहे.

¹⁰ “सीयोनकन्ये, गा व आनंद कर! कारण पाहा, मी येत आहे आणि तुझ्यामध्ये वस्ती करीन,” आमचा पिता म्हणतो. ¹¹ त्या दिवशी पुष्कळ राष्ट्रे आमच्या पित्याला जोडली जातील व माझी मुले होतील. मी तुझ्यामध्ये वस्ती करीन, आणि तुला कळेल की स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्याने मला तुझ्याकडे पाठवले आहे. ¹² आणि आमचा पिता पवित्र भूमीत यहूदाला आपला वाटा म्हणून स्वीकारील, व पुन्हा यरुशलेमला निवडील.

¹³ हे सर्व मानवजाती, आमच्या पित्यासमोर शांत राहा, कारण तो आपल्या पवित्र निवासस्थानातून उठला आहे.