Zekeriya 2

2 ¹Sonra gözlerimi kaldırıp baktım, elinde ölçü ipi olan bir adam gördüm. ²«Nereye gidiyorsun?» diye sordum. Bana, «Yeruşalim'i ölçmeye, ne kadar geniş, ne kadar uzun olduğunu görmeye» dedi.

³Benimle konuşan melek ayrıldı, başka bir melek onu karşılamaya çıktı ⁴ve ona şöyle dedi: «Koş, şu genç adama söyle: ‹İçindeki insanların ve hayvanların çokluğundan ötürü Yeruşalim, surları olmayan açık kırlar gibi yayılıp yerleşecek.›

⁵Ben kendim onun çevresinde ateşten bir sur olacağım, diyor Babamız, ve onun içindeki yücelik ben olacağım.›»

⁶«Haydi! Haydi! Kuzey ülkesinden kaçın, diyor Babamız, çünkü sizi göğün dört rüzgârı gibi dört yana dağıttım, diyor Babamız. ⁷Haydi Siyon! Babil kızıyla oturan sen, kurtul.

⁸Göksel Orduların Babası şöyle diyor —sizi yağmalayan uluslara karşı beni yücelikle gönderdikten sonra—: Size dokunan, O'nun gözbebeğine dokunmuş olur.

⁹İşte, elimi onlara karşı sallayacağım, kendilerine kulluk edenlere yağma olacaklar. O zaman Göksel Orduların Babası'nın beni gönderdiğini anlayacaksınız.

¹⁰Ey Siyon kızı, sevinçle terennüm et! Çünkü işte, aranızda yaşamaya geliyorum, diyor Babamız.

¹¹O gün birçok ulus Babamız'a katılacak ve benim çocuklarım olacak. Aranızda yaşayacağım ve Göksel Orduların Babası'nın beni sana gönderdiğini anlayacaksın. ¹²Babamız kutsal toprakta Yahuda'yı kendi payı olarak alacak ve Yeruşalim'i yeniden seçecek.

¹³Ey bütün insanlar, Babamız'ın önünde susun! Çünkü O kutsal konutundan kalkıp harekete geçti.»