መዝሙር 66

66 ¹ምድር ሁሉ ሆይ፤ ለአባታችን በደስታ እልል በሉ! ²የስሙን ክብር ዘምሩ፤ ምስጋናውን ክብራማ አድርጉ። ³አባታችንን እንዲህ በሉት፤ “ሥራህ እንዴት የተፈራ ነው! በታላቅ ኀይልህ ጠላቶችህ በፊትህ ይንበረከካሉ። ⁴ምድር ሁሉ ትሰግድልሃለች፤ ያመሰግኑሃል፤ ለስምህም ይዘምራሉ።”

⁵ኑና የአባታችንን ሥራ እዩ፤ ለሰው ልጆች ሁሉ በሚያደርገው ሥራ የተፈራ ነው። ⁶ባሕርን ወደ ደረቅ ምድር ለወጠ፤ ወንዙን በእግራቸው ተሻገሩ። በዚያም በእርሱ ደስ አለን። ⁷በኀይሉ ለዘላለም ይገዛል፤ ዐይኖቹም አሕዛብን ይጠባበቃሉ፤ ዐመፀኞች ራሳቸውን ከፍ ከፍ አያድርጉ።

⁸ሕዝቦች ሁሉ ሆይ፤ አባታችንን ባርኩ፤ የምስጋናው ድምፅ ይሰማ፤ ⁹እርሱ በሕያዋን መካከል ሕይወታችንን ጠብቆአል፤ እግሮቻችንም እንዳይናወጡ አድርጎአል። ¹⁰አባታችን ሆይ፤ አንተ ፈትነኸናል፤ ብር እንደሚነጠር አንጥረኸናል። ¹¹ወደ መረብ አገባኸን፤ በጀርባችንም ላይ ከባድ ሸክም ጫንህ። ¹²ሰዎች በራሳችን ላይ እንዲጋልቡ ፈቀድህ፤ በእሳትና በውሃ ውስጥ ዐለፍን፤ ነገር ግን ወደ ብዙ በረከት ስፍራ አወጣኸን። ^a a v12 “በራሳችን ላይ መጋለብ” የሚለው፣ ፈጽሞ የመገዛትና የመንበርከክ ጥንታዊ አነጋገር ነው።

¹³ከሚቃጠል መሥዋዕት ጋር ወደ ቤትህ እገባለሁ፤ ስእለቴንም ለአንተ እከፍላለሁ፤ ¹⁴ከንፈሮቼ የተናገሩትን፣ አፌም የተሳለውን ስእለት፣ በመከራ ውስጥ በነበርሁ ጊዜ። ¹⁵የሚቃጠል መሥዋዕት አቀርብልሃለሁ፤ የሰቡ እንስሳትን፣ ከሚቃጠሉ አውራ በጎች ጢስ ጋር፤ ኮርማዎችንና ፍየሎችን አቀርባለሁ።

¹⁶አባታችንን የምትፈሩ ሁላችሁ ኑና ስሙ፤ ለነፍሴ ያደረገውንም እነግራችኋለሁ። ¹⁷በአፌ ወደ እርሱ ጮኽሁ፤ በምላሴም ላይ ከፍ ያለ ምስጋና ነበረ። ¹⁸ኀጢአትን በልቤ ውስጥ አስቀምጬ ቢሆን ኖሮ፣ ጌታ አባት ባልሰማኝ ነበር። ¹⁹ነገር ግን አባታችን በእርግጥ ሰምቶአል፤ የጸሎቴንም ድምፅ አዳመጠ። ²⁰ጸሎቴን ያልተወ አባታችን ይባረክ፤ የኪዳን ፍቅሩንም ከእኔ ያላራቀ!