چاپ شوی
کتاب

اے ټوله زمکه، پلار ته نعرې ووهئ

د موسيقۍ د مشر دپاره. يو سندره. يو زبور.

ټوله ځمکه رابلل کېږي چې يو کار ته وګوري چې زموږ پلار کړی دی: سمندر په وچه ځمکه بدل شو. بيا غږ شخصي شاهدۍ ته راټيټېږي — موږ وازمويل شوو او د سپينو زرو په څېر پاک شوو، خلک زموږ پر سرونو سپاره تېر شول، او هغه موږ پراخۍ ته راوويستلو.

څپرکی 66.

اے ټولې زمکې، پلار ته د خوشحالۍ نعرې ووهئ! د هغۀ د نوم د لوئۍ سندرې ووايئ، د هغۀ صفت ته جلال ورکړئ. پلار ته ووايئ چې، ”ستا کارونه څومره هيبتناک دى! ستا د لوئ قُدرت په سبب ستا دښمنان ستا په وړاندې ملا ټيټوى. ټوله زمکه ستا عبادت کوى او ستا صفت سندرې وائى، ستا د نوم صفت سندرې وائى.“

راشئ او د پلار کارونه وګورئ، چې د ټولو خلقو سره د هغۀ کارونه هيبتناک دى. هغۀ سمندر وچه زمکه کړو، هغوئ په خپلو پښو سيند نه پورې اوختل. هلته مونږ په هغۀ خوشحالى وکړله. هغه د خپل قُدرت په زور تل بادشاهى کوى، د هغۀ سترګې په قومونو باندې نظر ساتى، باغيان دې

اے ټولو قومونو، د پلار ثنا ووايئ، د هغۀ د صفت آواز دې واورېدلے شى، چې هغۀ مونږ د ژوندو په قطار کښې ساتلى يُو او زمونږ پښو ته يې ښوئيدل نۀ دى پرېښى. ځکه چې اے زمونږ پلاره، تا مونږ ازمايلى يُو، تا مونږ داسې صفا کړى يُو لکه چاندى چې صفا کولے شى. تا مونږ په جال کښې راووستلو، تا زمونږ په شا باندې يو درانه بوجه کېښودله. تا خلق پرېښودل چې زمونږ په سرونو باندې سپاره شى، مونږ د اور او د اوبو نه تېر شُو، خو بيا هم تا مونږ د فراوانۍ ځائ ته راوويستلو. a a v12 ”زمونږ په سرونو باندې سپاره کېدل“ يوه زړه محاوره ده چې مطلب يې دا دے چې څوک په پوره طور تابع او زيردست کړے شى.

زۀ به ستا کور ته د سوزولو قربانيو سره راشم، زۀ به تا ته خپل نذرونه ادا کړم، هغه نذرونه چې زما شونډو وئيلى وُو او زما خولې وعده کړې وه، کله چې زۀ په تکليف کښې وم. زۀ به تا ته د سوزولو قربانۍ وړاندې کړم، د چاغو حيواناتو، د قربان‌شوو مېږو د لوګى سره، زۀ به غويان او چيلۍ وړاندې کړم.

اے ټولو چې د پلار نه وېرېږئ، راشئ او واورئ، او زۀ به تاسو ته ووايم چې هغۀ زما د ساه دپاره څۀ کړى دى. ما په خپله خولې هغۀ ته چغې ووهلې، او زما په ژبه د هغۀ لوئ صفت وو. کۀ ما خپل زړۀ کښې ګناه ته ځائ ورکړے وَے، نو مالِک پلار به نۀ وُو اورېدلى. خو په رښتيا پلار واورېدل، هغۀ زما دُعا ته غور وکړو. پلار دې مبارک وى، چې زما دُعا يې رد نۀ کړله او خپله مينه يې زما نه وا نۀ خسته!