Juig tot ons Vader, die hele aarde

Vir die koorleier. ’n Lied. ’n Psalm.

Die hele aarde word geroep om na een ding te kyk wat ons Vader gedoen het: die see het droë grond geword. Dan word die stem nouer tot persoonlike getuienis — ons is beproef en gelouter soos silwer, mense het oor ons koppe gery, en hy het ons uitgelei na oorvloed.

Hoofstuk 66.

Juig van vreugde tot ons Vader, die hele aarde! Besing die heerlikheid van sy naam; maak sy lof heerlik. Sê vir ons Vader: “Hoe ontsagwekkend is u dade! Deur u groot krag kruip u vyande voor u ineen. Die hele aarde aanbid u en sing lof vir u; hulle besing u naam.”

Kom en kyk na die werke van ons Vader, ontsagwekkend in sy dade teenoor alle mense. Hy het die see in droë land verander; hulle het te voet deur die rivier getrek. Daar het ons ons in hom verheug. Hy heers deur sy mag vir ewig; sy oë hou wag oor die nasies—laat die opstandiges hulle nie verhef nie.

Loof ons Vader, alle volke; laat die klank van sy lof gehoor word, wat ons onder die lewendes behou het en nie toegelaat het dat ons voete gly nie. Want u, ons Vader, het ons getoets; u het ons gelouter soos silwer gelouter word. U het ons in die net gebring; u het ’n verpletterende las op ons rûe gelê. U het mense oor ons koppe laat ry; ons het deur vuur en deur water gegaan, tog het u ons uitgebring na ’n plek van oorvloed. ^a

Ek sal met brandoffers in u huis kom; ek sal my geloftes aan u betaal, die geloftes wat my lippe uitgespreek het en my mond beloof het toe ek in nood was. Ek sal aan u brandoffers bring van vetgemaakte diere, met die rook van geofferde ramme; ek sal bulle en bokke offer.

Kom en luister, almal wat ons Vader vrees, en ek sal vertel wat hy vir my siel gedoen het. Ek het met my mond tot hom geroep, en hoë lof was op my tong. As ek sonde in my hart gekoester het, sou die soewereine Vader nie geluister het nie. Maar waarlik, ons Vader het geluister; hy het ag geslaan op my gebed. Geloofd sy ons Vader, wat my gebed nie verwerp het nie of sy verbondsliefde van my weggeneem het nie!