Stilte vol lof

Vir die koorleier. ’n Psalm van Dawid. ’n Lied.

Lof begin in stilte en eindig in rumoerige landerye. Ons Vader bedek sonde en hoor gebed van die eindes van die aarde, en dan word die jaar self gekroon: vore deurweek, heuwels in vreugde gehul, weivelde en valleie wat saam jubel.

Hoofstuk 65.

Lof wag op u in stilte, ons Vader, in Sion; en aan u sal ons geloftes nagekom word.

U hoor gebed, en alle mense sal na u toe kom. Toe sondes my oorweldig het, het u versoening gedoen vir ons oortredinge. ^a Geseënd is die een wat u kies en nader bring om in u voorhowe te woon. Ons sal vervul word met die goedheid van u huis, die heiligheid van u tempel.

U antwoord ons met ontsagwekkende dade van geregtigheid, ons Vader wat ons red, die hoop van al die eindes van die aarde en van die verste seë, wat die berge deur sy krag op hul plek gestel het, beklee met mag; wat die gebruis van die seë stil maak, die gebruis van hulle golwe, en die onrus van die nasies. Dié wat aan die eindes van die aarde woon, staan in ontsag voor u wonders; u laat die daeraad en die skemer juig.

U sorg vir die land en besproei dit; u verryk dit oorvloedig. Die rivier van ons Vader is vol water; u voorsien die mense van hulle graan, want so het u die land voorberei. U deurweek sy vore en maak sy rûe gelyk; u versag dit met reënbuie en seën sy groei. U kroon die jaar met u goedheid, en u paaie loop oor van oorvloed. Die weivelde van die woestyn loop oor, en die heuwels is in vreugde gehul. Die weilande is met kuddes beklee en die dale is met graan oordek; hulle juig en sing saam.