ڇپيل
ڪتاب

ساراهه سان ڀريل خاموشي

هدايتڪار لاءِ. داؤد جو زبور. هڪ گيت.

ساراهه خاموشيءَ ۾ شروع ٿئي ٿي ۽ شور مچائيندڙ کيتن ۾ ختم ٿئي ٿي. اسان جو پيءُ گناهه کي ڍڪي ٿو ۽ ڌرتيءَ جي ڪنارن کان به دعا ٻڌي ٿو، ۽ پوءِ سال پاڻ تاج پاتل آهي: هر لڪير پاڻيءَ سان ڀريل، ٽڪريون خوشيءَ ۾ ويڙهيل، چراگاهه ۽ واديون گڏجي نعرا هڻن ٿيون.

باب 65.

اي اسان جا بابا، صيون ۾ خاموشيءَ سان تنهنجي ساراهه جو انتظار ڪجي ٿو، تنهنجي اڳيان اسان جون منتون پوريون ڪيون وينديون.

تون دعا ٻڌندڙ آهين، سڀ ماڻهو تو وٽ ايندا. جڏهن گناهہ مون تي غالب ٿيا، تڏهن تو اسان جي بغاوتن جو ڪفارو ڏنو. a a v3 اسان جي پيءُ جيڪا معافي هتي مهيا ڪئي آهي، سا يسوع ۾ پوري ٿي، جنهن اسان جا ڏوهہ پاڻ تي کڻي ورتا، جيئن اسان کي گھر آندو وڃي. مبارڪ آهي اهو، جنهن کي تو چونڊيو ۽ ويجهو ڪيو تہ تنهنجن صحنن ۾ رهي. اسان تنهنجي گھر جي چڱائيءَ سان، تنهنجي هيڪل جي پاڪائيءَ سان ڀرجي وينداسين.

تون اسان کي سچائيءَ جي هيبتناڪ ڪمن سان جواب ڏين ٿو، اي اسان کي بچائيندڙ اسان جا بابا، ڌرتيءَ جي سڀني ڪنارن جي اميد ۽ پري وارن سمنڊن جي اميد، جنهن پنهنجي زور سان جبل پنهنجي جاءِ تي قائم ڪيا، جيڪو قدرت جو پوشاڪ پاتل آهي؛ جيڪو سمنڊن جي گوڙ کي، سندن لهرن جي گوڙ کي ۽ قومن جي هنگاميءَ کي ماٺ ڪرائي ٿو. ڌرتيءَ جي ڪنارن تي رهندڙ تنهنجن عجيب ڪمن کان حيران ٿين ٿا؛ تون صبح ۽ شام کي خوشيءَ جا نعرا هڻائين ٿو.

تون زمين جي سار لهين ٿو ۽ ان کي پاڻي ڏين ٿو؛ ان کي ڀرپور مالامال ڪرين ٿو. اسان جي پيءُ جي ندي پاڻيءَ سان ڀريل آهي؛ تون ماڻهن کي سندن اناج ڏين ٿو، ڇاڪاڻ تہ تو زمين کي اهڙيءَ طرح تيار ڪيو آهي. تون ان جي سيرن کي پاڻيءَ سان ڀريو ڇڏين ٿو ۽ ان جي ڀٽن کي برابر ڪرين ٿو؛ تون ان کي مينهن سان نرم ڪرين ٿو ۽ ان جي اڀار کي برڪت ڏين ٿو. تون سال کي پنهنجي چڱائيءَ جو تاج پارائين ٿو، تنهنجا رستا گھڻائيءَ سان ڇلڪن ٿا. بيابان جا چراگاھ ڇلڪن ٿا، ٽڪريون خوشيءَ ۾ ويڙهيل آهن. ميدان رڍن سان ڍڪيل آهن ۽ واديون اناج سان ڍڪيل آهن؛ اهي سڀ خوشيءَ جا نعرا هڻن ٿا ۽ گڏجي ڳائين ٿا.