تلوارن وانگر تکيون ڪيل زبانون

موسيقي جي سردار لاءِ. داؤد جو زبور.

هتي هٿيار ڪلام آهي — تلوار وانگر تکيون زبانون، بي ڏوهيءَ تي گھات مان هنيل ڪڙا لفظ، انهن سازشين طرفان جيڪي پڪ سان سمجھن ٿا ته ڪو به منصوبو ڏسي نٿو سگھي. اسان جي پيءُ جو هڪ تير ان جو جواب آهي، ۽ سندن پنهنجيون زبانون کين ڪيرائين ٿيون.

باب 64.

اي منهنجا بابا، منهنجي فرياد ۾ منهنجو آواز ٻڌ؛ دشمن جي دهشت کان منهنجي جان جي حفاظت ڪر. بدڪارن جي ڳجهي سازش کان، بڇڙائي ڪندڙن جي شور مچائيندڙ ميڙ کان مون کي لڪائي ڇڏ. هو پنهنجين زبانن کي تلوار وانگر تکو ٿا ڪن؛ پنهنجن ڪڙن لفظن کي تيرن وانگر نشاني تي ٿا رکن، بي عيب ماڻهوءَ تي گهات ۾ ويهي تير هڻڻ لاءِ؛ اوچتو ۽ بنا ڊپ جي کيس تير ٿا هڻن. هو پنهنجي بڇڙي ارادي تي ڄمي بيٺا آهن؛ ڦندا لڪائڻ جون ڳالهيون ٿا ڪن ۽ چون ٿا تہ ”انهن کي ڪير ڏسندو؟“

هو ناحقيءَ جا منصوبا ٺاهي چون ٿا تہ ”اسان هڪ چڱيءَ ريت سوچيل منصوبو مڪمل ڪيو آهي.“ انسان جا اندر جا خيال ۽ دل ڏاڍا اونها آهن. پر اسان جو پيءُ کين تير هڻندو؛ اوچتو هو زخمي ٿي پوندا. کين ٿاٻو کارايو وڃي ٿو؛ سندن پنهنجيون زبانون ئي مٿن اُلٽيون ٿين ٿيون؛ جيڪي بہ کين ڏسندا سي مٿو ڌوڻيندا.

تڏهن سڀ ڪو ڊڄندو؛ هو اسان جي پيءُ جو ڪم ٻڌائيندا ۽ جيڪي هن ڪيو آهي تنهن تي غور ڪندا. سچار ماڻهو اسان جي پيءُ ۾ خوش ٿين ۽ سندس پناهه وٺن؛ دل جا سڀ سڌا خوشيءَ مان نعرا هڻن!