Mga Dilang Inihasa Tulad ng mga Tabak
Para sa direktor ng musika. Isang awit ni David.
Ang sandata rito ay ang pananalita—mga dilang inihasa tulad ng mga tabak, mapapait na salitang ipinapana mula sa pananambang sa isang walang kapintasan, ng mga mapagbalak na tiyak na walang makakakita ng kanilang pakana. Isang palaso mula sa ating Ama ang sumasagot nito, at ang sarili nilang mga dila ang nagpapabagsak sa kanila.
64 1Dinggin mo ang aking tinig, Ama ko, sa aking panaghoy; ingatan mo ang aking buhay mula sa lagim ng kaaway. 2Ikubli mo ako sa lihim na pakana ng masasama, sa maingay na pulutong ng mga gumagawa ng kasamaan. 3Inihahasa nila ang kanilang mga dila tulad ng mga tabak; itinututok nila ang kanilang mapapait na salita tulad ng mga palaso, 4upang mula sa pananambang ay pahiratang ang walang kapintasan; bigla nila itong pinapana nang walang takot. 5Matatag nilang hinahawakan ang kanilang masamang layunin; pinag-uusapan nila ang pagtatago ng mga bitag at sinasabi, “Sino ang makakakita sa kanila?”
6Nagbabalak sila ng kawalang-katarungan at sinasabi, “Naganap na namin ang isang mahusay na pagkakaplanong balak.” Malalim ang panloob na isipan at puso ng tao. 7Ngunit papanain sila ng ating Ama ng palaso; bigla silang masusugatan. 8Sila ay ipinatitisod; ang kanilang sariling mga dila ang bumabaling laban sa kanila; ang lahat ng nakakakita sa kanila ay iiling-iling.
9Kung magkagayon ay matatakot ang lahat; ipahahayag nila ang gawa ng ating Ama at pagbubulay-bulayan ang kanyang ginawa. 10Magalak nawa ang mga matuwid sa ating Ama at kumanlong sa kanya; sumigaw nawa sa galak ang lahat ng may matuwid na puso!
