Harsuna Masu Kaifi kamar Takuba
Don mai bi da waƙa. Zabura ta Dawuda.
Makamin a nan magana ce: harsuna da aka wasa kamar takuba, da kalmomi masu ɗaci da ake harbawa daga kwanto a kan marar laifi. Masu ƙulle-ƙulle ne suke yin haka, sun tabbata babu wanda zai ga shirinsu. Kibiya ɗaya daga Ubanmu ta amsa shi, harsunansu kuma suka kayar da su.
64 1Ka ji muryata, ya Uba, cikin makokina; ka tsare raina daga razanar magabci. 2Ka ɓoye ni daga ƙulle-ƙullen mugaye na asirce, daga hayaniyar taron masu aikata mugunta. 3Suna wasa harsunansu kamar takuba; suna harba kalmominsu masu ɗaci kamar kibau, 4don su harbi marar laifi daga kwanto; suna harbinsa farat ɗaya, babu tsoro. 5Sun dāge a kan mugun nufinsu; suna shawara su ɓoye tarkuna suna cewa, “Wa zai gan su?”
6Suna ƙullin rashin adalci suna cewa, “Mun gama tsara wani ingantaccen shiri.” Tunanin cikin mutum da zuciyarsa suna da zurfi. 7Amma Ubanmu zai harbe su da kibiya; nan da nan za su ji rauni. 8An sa su yi tuntuɓe; harsunansu su kansu sun juya a kansu; duk masu ganinsu za su kaɗa kai.
9Sa'an nan kowa zai ji tsoro; za su yi shelar aikin Ubanmu, su kuma yi tunanin abin da ya aikata. 10Bari masu adalci su yi farin ciki a cikin Ubanmu, su nemi mafaka a gare shi; bari dukan masu gaskiyar zuciya su yi sowa ta murna!