Σιωπή γεμάτη αίνο
Για τον διευθυντή της μουσικής. Ψαλμός του Δαβίδ. Ωδή.
Ο αίνος αρχίζει μέσα στη σιωπή και τελειώνει σε θορυβώδη χωράφια. Ο Πατέρας μας σκεπάζει την αμαρτία και ακούει προσευχή από τα πέρατα της γης, και ύστερα στεφανώνεται η ίδια η χρονιά: αυλάκια ποτισμένα, λόφοι τυλιγμένοι στη χαρά, λιβάδια και κοιλάδες που αλαλάζουν μαζί.
65 1Ο αίνος σε περιμένει μέσα στη σιωπή, Πατέρα μας, στη Σιών· και σ’ εσένα θα εκπληρωθούν τα τάματά μας.
2Εσύ ακούς την προσευχή, και σ’ εσένα θα έρθουν όλοι οι άνθρωποι. 3Όταν με κατέκλυσαν οι αμαρτίες, εσύ εξιλέωσες τις ανταρσίες μας. a a v3 Η συγχώρηση που προσφέρει εδώ ο Πατέρας μας ολοκληρώνεται στον Ιησού, που πήρε πάνω του τις παραβάσεις μας για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο σπίτι μας. 4Μακάριος εκείνος που εσύ διαλέγεις και φέρνεις κοντά σου να κατοικεί στις αυλές σου. Θα χορτάσουμε από την καλοσύνη του σπιτιού σου, την αγιότητα του ναού σου.
5Μας απαντάς με φοβερά έργα δικαιοσύνης, Πατέρα μας που μας σώζεις, η ελπίδα όλων των περάτων της γης και των πιο μακρινών θαλασσών, 6που στερέωσε τα βουνά με τη δύναμή του, ζωσμένος με ισχύ· 7που καταλαγιάζει το βουητό των θαλασσών, το βουητό των κυμάτων τους, και την ταραχή των εθνών. 8Όσοι κατοικούν στα πέρατα της γης νιώθουν δέος μπροστά στα θαύματά σου· κάνεις την αυγή και το σούρουπο να αλαλάζουν από χαρά.
9Φροντίζεις τη γη και την ποτίζεις· την πλουτίζεις πλουσιοπάροχα. Το ποτάμι του Πατέρα μας είναι γεμάτο νερό· εσύ δίνεις στους ανθρώπους το σιτάρι τους, γιατί έτσι ετοίμασες τη γη. 10Ποτίζεις πλούσια τα αυλάκια της και ισοπεδώνεις τους σβώλους της· τη μαλακώνεις με τις μπόρες και ευλογείς τη βλάστησή της. 11Στεφανώνεις τη χρονιά με την καλοσύνη σου, και τα μονοπάτια σου στάζουν αφθονία. 12Ξεχειλίζουν τα βοσκοτόπια της ερήμου, και οι λόφοι τυλίγονται με χαρά. 13Τα λιβάδια ντύνονται με κοπάδια και οι κοιλάδες σκεπάζονται με σιτάρι· αλαλάζουν από χαρά και τραγουδούν μαζί.
