Maghinugyaw sa Aton Amay, Kamo nga Bug-os nga Duta

Sa pangulo sang mga manug-amba. Isa ka ambahanon. Isa ka salmo.

Ang bug-os nga duta ginatawag sa pagtan-aw sa isa ka butang nga ginhimo sang aton Amay: ang dagat nangin mamala nga duta. Dayon ang tingog nagapiho sa personal nga pagpanaksi — gintilawan kami kag gintunaw subong sang pilak, ang mga tawo nagsakay sa ibabaw sang amon mga ulo, kag gindala niya kami sa kabuganaan.

Kapitulo 66.

Maghinugyaw sa kalipay sa aton Amay, kamo nga bug-os nga duta! Ambahanon ninyo ang himaya sang iya ngalan; himayaa ninyo ang pagdayaw sa iya. Magsiling kamo sa aton Amay, “Daw ano katingalahan ang imo mga binuhatan! Paagi sa imo gamhanan nga gahum ang imo mga kaaway nagakurog sa imo atubangan. Ang bug-os nga duta nagasimba sa imo kag nagaamba sing mga pagdayaw sa imo; nagaamba sila sing mga pagdayaw sa imo ngalan.”

Kari kamo kag tan-awa ang mga binuhatan sang aton Amay, makatilingala sa iya mga ginhimo sa katawohan. Ginhimo niya ang dagat nga mamala nga duta; naglatas sila sa suba nga nagalakat. Didto nagkalipay kita sa iya. Nagagahum sia paagi sa iya gahum sa walay katapusan; ang iya mga mata nagabantay sa mga pungsod— dili pagtuguti nga magpabugal ang mga malalison.

Dayawa ninyo ang aton Amay, tanan nga katawohan; pabatia ang tingog sang pagdayaw sa iya, nga nagtipig sa aton sa tunga sang mga buhi kag wala nagtugot nga magdalin-as ang aton mga tiil. Kay ikaw, Amay namon, nagtilaw sa amon; gintinluan mo kami subong nga ginatinluan ang pilak. Gindala mo kami sa siod; ginpabug-atan mo ang amon mga likod sang mabug-at nga lulan. Gintugutan mo ang mga tawo nga magsakay sa amon mga ulo; nag-agi kami sa kalayo kag sa tubig, apang gindala mo kami pagua sa isa ka duog sang kabuganaan. ^a

Magakadto ako sa imo balay nga may mga halad nga sinunog; tumanon ko sa imo ang akon mga panaad, ang mga panaad nga ginhambal sang akon mga bibig kag ginsaad sang akon baba sang yara ako sa kalisod. Magahalad ako sa imo sing mga halad nga sinunog nga mga pinatambok nga sapat, upod ang aso sang mga karnero nga lalaki nga ginhalad; magahalad ako sing mga toro kag mga kanding.

Kari kamo kag pamati, tanan kamo nga nagakahadlok sa aton Amay, kag isugid ko ang iya ginhimo para sa akon kalag. Nagtuaw ako sa iya paagi sa akon baba, kag ang mataas nga pagdayaw yara sa akon dila. Kon gintipigan ko ang sala sa akon tagipusoon, wala kuntani magpamati ang Soberano nga Amay. Apang sa pagkamatuud nagpamati ang aton Amay; ginsapak niya ang akon pangamuyo. Dalayawon ang aton Amay, nga wala magsikway sang akon pangamuyo ukon magkuha sang iya katipan nga paghigugma sa akon!