Ku yi sowa ga Ubanmu, Dukan Duniya

Ga mai bi da kiɗa. Waƙa. Zabura.

An kira dukan duniya ta dubi abu ɗaya da Ubanmu ya yi: ya mai da teku busasshiyar ƙasa. Sa'an nan muryar ta takura zuwa shaidar kai — an gwada mu, an tace mu kamar azurfa, mutane sun hau kan kawunanmu, shi kuwa ya fitar da mu zuwa yalwa.

Babi na 66.

Ku yi sowa ta murna ga Ubanmu, dukan duniya! Ku rera ɗaukakar sunansa; ku sa yabonsa yă zama mai ɗaukaka. Ku ce wa Ubanmu, “Ayyukanka abin ban tsoro ne ƙwarai! Ta wurin ikonka mai girma abokan gābanka suna rusunawa a gabanka. Dukan duniya tana sujada gare ka tana kuma rera yabo gare ka; suna rera yabo ga sunanka.”

Ku zo ku ga ayyukan Ubanmu, mai ban tsoro cikin abubuwan da yake yi ga dukan mutane. Ya mai da teku busasshiyar ƙasa; suka ƙetare kogin da ƙafa. A can muka yi murna a cikinsa. Yana mulki da ƙarfinsa har abada; idanunsa suna sa ido a kan al'ummai—kada 'yan tawaye su ɗaukaka kansu.

Ku yabi Ubanmu, dukan mutane; a ji ƙarar yabonsa, wanda ya kiyaye mu a cikin masu rai, bai kuma bar ƙafafunmu su yi santsi ba. Gama kai, Ubanmu, ka gwada mu; ka tace mu kamar yadda ake tace azurfa. Ka kawo mu cikin raga; ka ɗora nauyi mai murƙushewa a bayanmu. Ka bar mutane su hau kawunanmu; muka bi ta wuta da ruwa, amma duk da haka ka fitar da mu zuwa wuri mai yalwa. ^a

Zan shigo gidanka da hadayun ƙonawa; zan biya maka alkawurana, alkawuran da leɓunana suka furta bakina kuma ya yi alkawari sa'ad da nake cikin wahala. Zan miƙa maka hadayun ƙonawa na dabbobi masu ƙiba, tare da hayaƙin raguna da aka yi hadaya; zan miƙa bijimai da awaki.

Ku zo ku ji, dukanku masu tsoron Ubanmu, zan kuwa faɗa muku abin da ya yi wa raina. Na yi kuka gare shi da bakina, yabo mai girma kuma yana a harshena. Da a ce na riƙe zunubi a zuciyata, da Uba Mai Iko Duka bai saurara ba. Amma lalle Ubanmu ya saurara; ya kasa kunne ga addu'ata. Albarka ta tabbata ga Ubanmu, wanda bai ƙi addu'ata ba ko ya janye ƙaunar alkawarinsa daga gare ni ba!