Księga Psalmów 66

66 ¹Wykrzykuj z radości naszemu Ojcu, cała ziemio! ²Opiewaj chwałę jego imienia; uświetnij jego chwałę. ³Powiedz naszemu Ojcu: „Jak wspaniałe są twoje dzieła! Dzięki twojej wielkiej mocy twoi wrogowie korzą się przed tobą. ⁴Cała ziemia oddaje ci pokłon i śpiewa tobie chwałę; śpiewają chwałę twojemu imieniu.”

⁵Przyjdźcie i zobaczcie dzieła naszego Ojca, wspaniałego w swoich czynach wobec wszystkich ludzi. ⁶Zamienił morze w suchy ląd; przeszli przez rzekę pieszo. Tam radowaliśmy się w nim. ⁷Panuje swoją mocą na wieki; jego oczy czuwają nad narodami — niech buntownicy się nie wywyższają.

⁸Błogosławcie naszego Ojca, wszystkie ludy; niech rozbrzmiewa głos jego chwały, ⁹który zachował nas pośród żywych i nie pozwolił, aby potknęły się nasze stopy. ¹⁰Bo ty, nasz Ojcze, wypróbowałeś nas; oczyściłeś nas, jak się oczyszcza srebro. ¹¹Wprowadziłeś nas w sieć; włożyłeś przytłaczające brzemię na nasze barki. ¹²Pozwoliłeś ludziom jeździć po naszych głowach; przeszliśmy przez ogień i przez wodę, lecz wyprowadziłeś nas na miejsce obfitości. ^a a v12 „Jeździć po naszych głowach” to starożytne wyrażenie oznaczające całkowite zdominowanie i ujarzmienie.

¹³Wejdę do twojego domu z ofiarami całopalnymi; wypełnię tobie moje śluby, ¹⁴śluby, które wypowiedziały moje wargi i obiecały moje usta, gdy byłem w ucisku. ¹⁵Złożę ci ofiary całopalne z tucznych zwierząt, z dymem ofiarnych baranów; ofiaruję byki i kozły.

¹⁶Przyjdźcie i słuchajcie, wszyscy, którzy boicie się naszego Ojca, a opowiem, co uczynił dla mojej duszy. ¹⁷Wołałem do niego moimi ustami, a uwielbienie było na moim języku. ¹⁸Gdybym żywił grzech w moim sercu, wszechwładny Ojciec nie wysłuchałby mnie. ¹⁹Lecz naprawdę nasz Ojciec mnie wysłuchał; zważył na moją modlitwę. ²⁰Błogosławiony nasz Ojciec, który nie odrzucił mojej modlitwy ani nie odjął ode mnie swojej wiernej miłości!