Yaa lafa hundi, Abbaa keenyaaf iyyaa

Hoggantuu faarfattootaaf. Weedduu. Faarfannaa.

Lafti guutuun waan Abbaan keenya hojjete tokko akka ilaaltu waamamti: galaanni gara lafa gogaatti geeddarame. Sana booda sagaleen gara ragaa dhuunfaatti hirʼata — nuti qoramne, akka meetii qulqulleeffamne, namoonni mataa keenya irra konkolaatan, innis badhaadhina keessatti nu baase.

Boqonnaa 66.

Yaa lafa hundi, Abbaa keenyaaf gammachuudhaan iyyaa! Ulfina maqaa isaa faarfadhaa; galata isaa ulfina qabeessa godhaa. Abbaa keenyaan akkana jedhaa, «Hojiin kee akkam sodaachisaa dha! Humna kee guddaadhaan diinonni kee fuula kee duratti in sodaatu. Lafti hundi sin sagada, si faarfata; maqaa kee faarfata.»

Kottaa hojii Abbaa keenyaa ilaalaa; inni namoota hundumaaf hojiiwwan sodaachisoo hojjete. Inni galaana lafa gogaa godhe; isaan lagicha miillaan ce'an. Achitti isatti gammanne. Inni humna isaatiin bara baraan in bulcha; ijji isaa saboota in eega— warri morman of ol hin kaasin.

Yaa sabootaa, Abbaa keenya eebbisaa; sagaleen galata isaa haa dhaga'amu, kan jireenya keessatti nu eegee, miilli keenya akka hin simbirroofne hin hayyamne. Sababii ati, yaa Abbaa keenya, nu qootte; akka meetiin qulqulleeffamutti nu qulqulleessite. Ati kiyyoo keessa nu galchite; dugda keenya irrattis ba'aa cimaa kaa'ite. Namoonni mataa keenya irra akka yaabban goote; ibidda keessaa fi bishaan keessa darbine, ammas iddoo baay'ina qabuutti nu baaste. ^a

Aarsaa gubamu wajjin mana keetti nan seena; wareega koo siif nan kaffala, wareega hidhiin koo dubbatee fi afaan koo waadaa gale, yeroo ani rakkina keessa ture. Aarsaa gubamu horii coomaa, aarsaa korbeeyyii hoolaa aaduun wajjin siif nan dhiyeessa; qotiyyoowwanii fi korbeeyyii re'ee nan dhiyeessa.

Kottaa dhaga'aa, isin Abbaa keenya sodaattan hundi, waan inni lubbuu kootiif godhe isinitti nan odeessa. Afaan kootiin isatti iyye; galanni ol aanaan arraba koo irra ture. Yoo cubbuu garaa koo keessatti kunuunsee ta'e, Abbaan Bulchaan na hin dhaga'u ture. Garuu dhugumatti Abbaan keenya dhaga'eera; kadhannaa koo xiyyeeffannaadhaan dhaggeeffateera. Abbaan keenya kan kadhannaa koo hin didne, gaarummaa kakuu isaa immoo na irraa kan hin fuune haa eebbifamu!