Ey butun yer yuzi, Otamizga hayqiring
Nagʻmachilar rahbari uchun. Qoʻshiq. Zabur.
Butun yer Otamiz qilgan bir ishga nazar solishga chorlanadi: dengiz quruqlikka aylandi. So'ng ovoz shaxsiy guvohlikka toraylanadi — biz sinaldik, kumushdek tozalandik, odamlar boshimiz ustidan ot surdilar, U esa bizni farovonlikka olib chiqdi.
66 1Ey butun yer yuzi, Otamizga shodlikdan hayqiring! 2Uning nomining ulugʻvorligini kuylanglar; Unga boʻlgan hamdni shonli qilinglar. 3Otamizga ayting: “Sening ishlaring naqadar haybatli! Buyuk qudrating tufayli dushmanlaring oldingda qaltirab qoladi. 4Butun yer yuzi Senga sajda qiladi, Senga hamdlar kuylaydi; ular Sening nomingga hamdlar kuylaydi.”
5Kelib, Otamizning ishlarini koʻringlar — U barcha insonlarga qilgan ishlarida haybatlidir. 6U dengizni quruqlikka aylantirdi; ular daryodan piyoda oʻtishdi. Oʻsha yerda biz Undan quvondik. 7U Oʻz qudrati bilan abadiy hukmronlik qiladi; Uning koʻzlari xalqlarni kuzatib turadi — osiylar oʻzlarini yuksaltirmasin.
8Ey barcha xalqlar, Otamizga hamd aytinglar; Unga boʻlgan hamd sadosi eshitilsin, 9U bizni tiriklar orasida saqlab qoldi, oyoqlarimizning toyishiga yoʻl qoʻymadi. 10Chunki Sen, ey Otamiz, bizni sinading; kumush olovda tozalangani kabi bizni tozalading. 11Sen bizni toʻrga tushirding; yelkalarimizga ezuvchi yukni ortding. 12Sen kishilarni boshlarimiz uzra yurishiga yoʻl qoʻyding; biz olov va suv ichidan oʻtdik, lekin Sen bizni moʻl-koʻllik yeriga olib chiqding. a a v12 “Boshimiz uzra yurish” — toʻla hukmronlik ostiga olinish va boʻysundirilishni bildiradigan qadimiy ibora.
13Men Sening uyingga kuydiriladigan qurbonliklar bilan kiraman; Senga qilgan nazrlarimni ado etaman, 14lablarim talaffuz qilgan, ogʻzim vaʼda bergan nazrlarni — men kulfatda boʻlganimda. 15Men Senga kuydiriladigan qurbonliklar keltiraman — boqilgan mollardan, qurbonlik qoʻchqorlar tutuni bilan; buqalar va echkilar ham keltiraman.
16Kelib eshitinglar, ey Otamizdan qoʻrqadiganlarning barchasi, U jonimga qilgan ishlarni men aytib beraman. 17Men Unga ogʻzim bilan faryod qildim, tilimda Unga baland hamd bor edi. 18Agar qalbimda gunohni asragan boʻlsaydim, Hukmron Ota meni eshitmagan boʻlardi. 19Lekin, haqiqatan, Otamiz meni eshitdi; U duoyimga quloq soldi. 20Otamizga hamdu sanolar boʻlsin — U duoyimni rad etmadi, Oʻzining ahd sevgisini mendan olib qoʻymadi!