መዝሙር 35

35 ¹አባቴ ሆይ፣ ከሚከራከሩኝ ጋር ተከራከር፤ የሚዋጉኝንም ተዋጋ።

²ጋሻንና ትንሽ ጋሻን ያዝ፤ ልትረዳኝም ተነሥ። ³ጦርንና ዘንግን አንሣ፣ የሚያሳድዱኝንም ግታ፤ ነፍሴን፣ “ድነትሽ እኔ ነኝ” በላት።

⁴ነፍሴን የሚፈልጉ ይፈሩ፣ ይዋረዱም፤ ክፉዬን የሚያስቡ ወደ ኋላ ተመልሰው ይዋረዱ። ⁵በነፋስ ፊት እንዳለ ገለባ ይሁኑ፤ የአባታችን መልአክም ይግፋቸው። ⁶መንገዳቸው ጨለማና አዳላጭ ይሁን፤ የአባታችን መልአክም ያሳድዳቸው።

⁷ያለ ምክንያት መረባቸውን ሰውረውብኛልና፤ ያለ ምክንያትም ለነፍሴ ጒድጓድ ቈፍረዋል። ⁸ሳያስበው ጥፋት ይድረስበት፤ የሰወረው መረብ ይያዘው፤ ወደዚያው ጥፋት ይውደቅ።

⁹ያን ጊዜ ነፍሴ በአባቴ ደስ ይላታል፤ በድነቱም ሐሴት ታደርጋለች። ¹⁰አጥንቶቼ ሁሉ፣ “አባቴ ሆይ፣ እንደ አንተ ያለ ማን ነው? ችግረኛውን ከሚበረታበት የምታድን፣ ድኻውንና ችግረኛውን ከሚዘርፈው የምታድን አንተ ነህ።” ይላሉ።

¹¹ክፉ ምስክሮች ይነሣሉ፤ ስለማላውቀው ነገር ይጠይቁኛል። ¹²ስለ መልካም ክፉ ይከፍሉኛል፤ ነፍሴም ባዶ ሆና ቀርታለች። ¹³እኔ ግን እነርሱ በታመሙ ጊዜ የሐዘን ልብስ ለበስሁ፤ በጾምም ራሴን አዋረድሁ፤ ጸሎቴም ወደ ገዛ ልቤ ይመለስ ነበር። ^a a v13 “ጸሎቴም ወደ ገዛ ልቤ ይመለስ ነበር” የሚለው ትርጒሙ እርግጠኛ አይደለም፤ የዳዊት ጸሎት ከልብ የመነጨ ቢሆንም መልስ ሳያገኝ እንደ ቀረ ሊያመለክት ይችላል። ¹⁴ወዲያና ወዲህ ተመላለስሁ፤ ለወዳጄ ወይም ለወንድሜ እንደማዝን ሆኜ፤ ለእናቱ እንደሚያለቅስ ሰው አንገቴን ደፍቼ አዘንሁ። ¹⁵እኔ ስሰናከል ግን ደስ አላቸው፣ ተሰበሰቡም፤ የማላውቃቸው አጥቂዎች በእኔ ላይ ተሰበሰቡ፤ ሳያቋርጡም ይነጥቁኝ ነበር። ¹⁶በግብዣ ላይ እንዳሉ ፈሪሀ እግዚአብሔር የሌላቸው ዘባቾች፣ ጥርሳቸውን አፏጩብኝ።

¹⁷ጌታ አባቴ ሆይ፣ እስከ መቼ ድረስ ዝም ብለህ ታያለህ? ነፍሴን ከጥፋታቸው አድን፤ ብቸኛ ሕይወቴንም ከአንበሶች አድን። ¹⁸በታላቁ ጉባኤ አመሰግንሃለሁ፤ በብዙ ሕዝብ መካከልም አወድስሃለሁ። ¹⁹በውሸት የሚጠሉኝ ጠላቶቼ በእኔ ላይ ደስ አይበላቸው፤ ያለ ምክንያትም የሚጠሉኝ ዐይናቸውን አያጨፍጭፉ። ^b b v19 ኢየሱስ ይህን ቃል ለራሱ ፈጸመው፤ “ያለ ምክንያት” የጠሉት ሰዎች፣ ወደ መስቀል በሚወስደው መንገድ ዓለም ያሳየው ጥላቻ ነበር (ዮሐንስ 15፥25)። ²⁰ሰላምን አይናገሩምና፤ በምድር ጸጥተኞች ላይ ግን የተንኰል ሽንገላ ያውጠነጥናሉ። ²¹አፋቸውን በእኔ ላይ ከፈቱ፤ እንዲህም አሉ፦ “እሰይ! እሰይ! በገዛ ዐይናችን አይተናል!”

²²አባቴ ሆይ፣ አንተ አይተሃል፤ ዝም አትበል። ጌታ አባቴ ሆይ፣ ከእኔ አትራቅ። ²³ነቅተህ ተነሥ፤ ለፍርዴ፣ ለክርክሬም፣ ጌታ አባቴ ሆይ! ²⁴አባቴ ሆይ፣ እንደ ጽድቅህ ፍረድልኝ፤ በእኔ ላይም ደስ አይበላቸው። ²⁵በልባቸው፣ “እሰይ፣ የፈለግነው ሆነልን!” አይበሉ፤ እንዲሁም “ዋጥነው” አይበሉ።

²⁶በመከራዬ ደስ የሚላቸው በአንድነት ይፈሩ፣ ይዋረዱም፤ በእኔ ላይ የሚታበዩ ኀፍረትንና ውርደትን ይልበሱ። ²⁷ጽድቄን የሚወዱ እልል ይበሉ፣ ደስም ይበላቸው፤ “የባሪያውን ደኅንነት የሚወድ አባታችን ታላቅ ነው!” ብለው ዘወትር ይናገሩ።

²⁸አንደበቴም ጽድቅህን ይናገራል፤ ቀኑን ሙሉ ምስጋናህን ይተርካል።