መዝሙር 34

34 ¹አባታችንን በሁሉም ጊዜ እባርከዋለሁ፤ ምስጋናውም ዘወትር በአንደበቴ ላይ ይሆናል።

²ነፍሴ በአባታችን ትመካለች፤ ትሑታን ይስሙ ደስም ይበላቸው። ³ከእኔ ጋራ አባታችንን አክብሩ፤ ስሙንም በአንድነት ከፍ ከፍ እናድርግ።

⁴አባታችንን ፈለግሁ፤ እርሱም መለሰልኝ፤ ከፍርሃቴም ሁሉ አዳነኝ። ⁵ወደ እርሱ የሚመለከቱ ያበራሉ፤ ፊታቸውም ከቶ አያፍርም። ⁶ይህ ድኻ ጮኸ፤ አባታችንም ሰማው፤ ከመከራውም ሁሉ አዳነው። ⁷የአባታችን መልአክ እርሱን በሚፈሩ ዙሪያ ይሰፍራል፤ ያድናቸውማል።

⁸አባታችን ቸር እንደ ሆነ ቅመሱ እዩ፤ በእርሱ የሚጠጋ ሰው ብፁዕ ነው። ⁹እናንተ ቅዱሳኑ፣ አባታችንን ፍሩ፤ እርሱን የሚፈሩ ምንም አይጎድልባቸውምና። ¹⁰ደቀቅ ያሉ አንበሶች ይራባሉ ይጎድልባቸዋልም፤ አባታችንን የሚሹ ግን መልካም ነገር ሁሉ አይጎድልባቸውም።

¹¹ልጆች ሆይ፣ ኑ ስሙኝ፤ የአባታችንን ፍርሃት አስተምራችኋለሁ። ¹²ሕይወትን የሚመኝ፣ ብዙ መልካም ቀኖችንም የሚወድድ ሰው ማን ነው? ¹³አንደበትህን ከክፋት፣ ከንፈሮችህንም ተንኰል ከመናገር ጠብቅ። ¹⁴ከክፋት ራቅ መልካምንም አድርግ፤ ሰላምን ፈልግ ተከተለውም።

¹⁵የአባታችን ዐይኖች ወደ ጻድቃን ናቸው፤ ጆሮዎቹም ወደ ጩኸታቸው ተከፍተዋል። ¹⁶የአባታችን ፊት ክፉ በሚያደርጉ ላይ ነው፤ መታሰቢያቸውን ከምድር ለማጥፋት። ¹⁷ጻድቃን ይጮኻሉ፤ አባታችንም ይሰማል፤ ከመከራቸውም ሁሉ ያድናቸዋል። ¹⁸አባታችን ልባቸው ለተሰበሩ ቅርብ ነው፤ መንፈሳቸው የተቀጠቀጡንም ያድናል።

¹⁹ጻድቅን ብዙ መከራ ያገኘዋል፤ አባታችን ግን ከሁሉ ያድነዋል። ²⁰አባታችን የጻድቁን አጥንቶች ሁሉ ይጠብቃል፤ ከእነርሱም አንድ ስንኳ አይሰበርም።

²¹ክፋት ኀጥኡን ይገድለዋል፤ ጻድቁንም የሚጠሉ ይኰነናሉ። ²²አባታችን የባሪያዎቹን ነፍስ ይቤዣል፤ በእርሱ የሚጠጋ ማንም አይኰነንም።