Asaan jeung Tingali

Ti Daud, waktu anjeunna api-api owah di payuneun Abimelek, anu tuluy ngusir anjeunna, nepi ka anjeunna angkat ti dinya.

Daud nulis ieu sanggeus lolos ti Abimelek ku cara pura-pura gélo. Anjeunna ngajak saréréa nguji Rama urang sorangan — raosan sarta tingali — tuluy ngajar kalawan basajan: jaga létah anjeun, udag katengtreman. Rama urang tetep deukeut ka jalma-jalma anu remuk haténa, lain ngan ka anu geus disalametkeun.

Pasal 34.

Abdi rek muji ka Rama urang salilana; pupujian ka Mantenna salawasna aya dina biwir abdi.

Jiwa abdi agul ku Rama urang; mugia jalma nu handap asor ngadarenge tuluy garumbira. Agungkeun Rama urang bareng jeung abdi; hayu urang muliakeun jenengan Mantenna babarengan.

Abdi neangan Rama urang, tuluy ku Mantenna diwaler; Mantenna ngaleupaskeun abdi tina sagala kasieun abdi. Sakur nu nyawang ka Mantenna bakal marahurung; beungeutna moal pisan ngarasa era. Ieu jalma malarat sasambat, tuluy ku Rama urang didangu; Mantenna nyalametkeun manehna tina sagala kasusahna. Malaikat Rama urang masanggrahan ngurilingan jalma anu sieun ka Mantenna, sarta ngaluputkeun maranehna.

Cik asaan jeung tingali yen Rama urang teh sae; bagja jalma nu ngadon nyalindung ka Mantenna. Masing sieun ka Rama urang, eh para wali Mantenna, sabab jalma nu sieun ka Mantenna moal kakurangan naon-naon. Singa-singa ngora bakal kalaparan jeung kakurangan, tapi jalma nu neangan Rama urang moal kakurangan hiji oge barang nu hade.

Hayu barudak, daregekeun ka Bapa; Bapa rek ngajar ka maraneh naon hartina sieun ka Rama urang. Saha jelema nu hayang hirup tur mikaresep loba poe nu hade? Jaga letah maneh tina kajahatan jeung biwir maneh ulah ngucapkeun tipu daya. Geura nyingkah tina kajahatan sarta pigawe kahadean; teangan karapihan tuluy udag eta.

Soca Rama urang tansah neuteup ka jalma-jalma nu bener, sarta cepil Mantenna muka pikeun ngadangu panyambatna. Pameunteu Rama urang ngalawan jalma nu milampah jahat, pikeun mupus ingetan ngeunaan maranehna ti luhur bumi. Jalma-jalma nu bener sasambat, tuluy didangu ku Rama urang; Mantenna ngaluputkeun maranehna tina sagala kasusahna. Rama urang caket ka jalma anu ancur manahna; Mantenna nyalametkeun jalma anu remuk jiwana.

Jalma-jalma nu bener nyorang loba kasangsaraan, tapi Rama urang ngaluputkeun maranehna saurang-saurang tina eta sakabehna. Rama urang ngajaga sakabeh tulang jalma anu bener; taya hiji-hiji acan anu nepi ka potong.

Kajahatan bakal maehan jalma jahat, sarta jalma nu mikaceuceub ka nu bener bakal dihukum. Rama urang nebus nyawa abdi-abdi Mantenna; saurang ge ti antara nu nyalindung ka Mantenna moal dihukum.