Nyanyikeun Lagu Anyar ka Mantenna

Panggero pikeun musik anyar anu napak kana hiji pernyataan: dunya aya sabab Rama urang ngandika. Mantenna ngabalikkeun rencana-rencana bangsa, ningali kana unggal haté anu diwujudkeun ku Mantenna, sarta teu kagum ku balatentara jeung kuda-kuda perang. Panon-Na tetep ka jalma-jalma anu ngantosan asih-Na.

Pasal 33.

Masing barungah ku Rama urang, eh jalma-jalma bener; muji teh pantes pikeun jalma-jalma nu jujur. Muji sukur ka Rama urang ku kacapi; tabeuh musik ka Mantenna dina harpa sapuluh kawat. Nyanyikeun lagu anyar ka Mantenna; tabeuh kalawan tarapti, bari surak-surak bungah.

Karana pangandika Rama urang teh bener, sarta sagala padamelan-Na dilakonan kalawan satia. Mantenna mikaasih kabeneran jeung kaadilan; bumi pinuh ku asih satia Rama urang.

Ku pangandika Rama urang, langit dijadikeun, sarta sakabeh eusina ku ambekan tina baham-Na. Mantenna ngumpulkeun cai laut lir tumpukan; sarta nyimpen jeroning sagara dina gudang-gudang-Na. Sing sakabeh bumi sieun ku Rama urang; sing sakabeh nu nyicingan dunya ajrih ka Mantenna. Karana Mantenna ngandika, tuluy eta ngajadi; Mantenna marentah, tuluy eta ngadeg pengkuh.

Rama urang ngagagalkeun rarancang bangsa-bangsa nepi ka euweuh gunana; Mantenna ngabatalkeun sagala maksud umat manusa. Rarancang Rama urang tetep langgeng salalanggengna, maksud manah-Na nepi ka sagala turunan.

Bagja bangsa anu Ramana nya eta Rama urang, nya eta umat anu dipilih ku Mantenna jadi milik pusaka-Na. Ti sawarga Rama urang ngulampreng ka handap; Mantenna ningali sakabeh manusa. Ti pangcicingan-Na, Mantenna ningali sakabeh nu nyicingan bumi. Mantenna anu ngawangun hate maranehna kabeh; Mantenna uninga kana sagala laku lampahna.

Taya raja anu salamet ku lobana baladna; prajurit oge moal luput ku gedena tanagana. Kuda teh mere harepan palsu pikeun meunang; sanajan kacida kuatna, moal bisa nyalametkeun.

Tapi soca Rama urang tetep ka jalma-jalma anu sieun ka Mantenna, ka maranehna anu ngaharep kana asih satia-Na, pikeun ngaluputkeun nyawana tina ajal sarta ngahirupan maranehna dina mangsa paceklik.

Jiwa urang ngadago-dago Rama urang; Mantenna teh panulung jeung tameng urang. Karana hate urang bungah ku Mantenna, sabab urang percaya ka jenengan-Na nu suci. Nun Ama, mugi asih satia Ama ngaliputan abdi sadaya, sakumaha abdi sadaya ngaharep ka Ama.