Padha Ngidungna Kidung Anyar kagem Panjenengane

Panguwuh supaya ngidungaké kidung anyar kang adhedhasar siji pratélan: jagad iki ana amarga Rama kita ngandika. Panjenengané nggagalaké rancanganing bangsa-bangsa, mirsani saben ati kang wis diwangun, lan ora kagèt marang wadyabala lan jaran perang. Paningalé tumuju marang wong kang ngarep-arep sih-katresnané.

Pasal 33.

Padha bungaha ing Rama kita, he para wong mursid; pangalembana iku mathuk tumrap wong kang jujur. Padha saosa sokur marang Rama kita kanthi clempung; padha ngunekna musik kagem Panjenengane nganggo kecapi kang dawaine sepuluh. Padha ngidungna kidung anyar kagem Panjenengane; ngunina kanthi prigel, kinanthenan surak-surak suka.

Awit pangandikane Rama kita iku jujur, lan sakehe pakaryane katindakake kanthi kasetyan. Panjenengane remen marang kabeneran lan kaadilan; bumi kebak dening sih-kadarmane Rama kita.

Dening pangandikane Rama kita langit katitahake, lan sakehing wadyabalane dening napasing lesane. Panjenengane nglempakake banyuning segara kaya tumpukan; Panjenengane nyimpen jeroning samodra ing gedhong-gedhong simpenane. Bumi kabeh padha wedia marang Rama kita; sakehing wong kang manggon ing jagad padha ngurmatana marang Panjenengane kanthi giris. Awit Panjenengane ngandika, lan iku tumuli ana; Panjenengane paring dhawuh, lan iku tumuli ngadeg santosa.

Rama kita mbatalake pirembugane para bangsa nganti sirna; Panjenengane nggagalake rancangane para umat. Pirembugane Rama kita lestari ing salawas-lawase, rancanganing panggalihe turun-tumurun ing sakabehing jaman.

Rahayu bangsa kang Ramane iku Rama kita, yaiku umat kang wis dipilih dadi pusakane piyambak. Saka ing swarga Rama kita mirsani mangisor; Panjenengane mirsa sakabehing manungsa. Saka ing dalem padunungane Panjenengane mirsani sakehing wong kang manggon ing bumi. Panjenengane kang nitahake sakabehing atine wong-wong mau; Panjenengane nguningani sabarang kang padha ditindakake.

Ora ana raja kang slamet marga saka gedhening wadya-balane; sawijining prajurit ora bisa luput marga saka gedhening kekuwatane. Jaran iku pangarep-arep kang goroh tumrap kaunggulan; sanadyan kekuwatane gedhe, ewadene ora bisa nylametake.

Nanging paningale Rama kita tumuju marang wong kang padha wedi marang Panjenengane, marang wong kang padha ngarep-arep sih-kadarmane, supaya ngluwari nyawane saka ing pati lan ngreksa supaya tetep urip ing mangsa paceklik.

Nyawa kita padha nganti-anti marang Rama kita; Panjenengane iku pitulungan lan tameng kita. Awit ati kita bungah ing Panjenengane, amarga kita padha kumandel marang asmane kang suci. Dhuh Rama, mugi sih-kadarman Paduka wonten ing kawula sadaya, kadosdene anggen kawula sami ngajeng-ajeng dhateng Paduka.