Tadın ve Görün
Davut'un mezmuru. Avimelek'in önünde deliliğe vurduğu, onun tarafından kovulup oradan ayrıldığı zaman.
34 1 Her zaman Babamız'a övgüler sunacağım; O'na övgü hep dilimden düşmeyecek.
2 Canım Babamız'la övünür; mazlumlar işitip sevinsin. 3 Benimle birlikte Babamız'ı yüceltin; adını hep birlikte yükseltelim.
4 Babamız'a yöneldim, O da bana yanıt verdi; bütün korkularımdan kurtardı beni. 5 O'na bakanların yüzü ışıldar; yüzleri hiçbir zaman utançla kızarmaz. 6 Bu mazlum yakardı, Babamız da onu duydu; bütün sıkıntılarından kurtardı onu. 7 Babamız'ın meleği O'ndan korkanların çevresinde ordugah kurar ve kurtarır onları.
8 Tadın da görün, Babamız ne iyidir; ne mutlu O'na sığınan kişiye! 9 Babamız'dan korkun, ey O'nun kutsalları, çünkü O'ndan korkanların hiçbir eksiği olmaz. 10 Genç aslanlar aç kalır, yoksulluk çeker; ama Babamız'a yönelenler hiçbir iyilikten yoksun kalmaz.
11 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni; size Babamız korkusunu öğreteyim. 12 Yaşamı özleyen, nice iyi günler görmeyi seven kimdir? 13 Dilini kötülükten uzak tut, dudaklarını da hileli sözler söylemekten. 14 Kötülükten dön, iyilik yap; esenliği ara ve ardınca koş.
15 Babamız'ın gözleri doğru kişilerin üzerindedir, kulakları da onların yakarışına açıktır. 16 Babamız'ın yüzü kötülük yapanlara karşıdır, onların anısını yeryüzünden silmek için. 17 Doğrular yakarır, Babamız da duyar; bütün sıkıntılarından kurtarır onları. 18 Babamız gönlü kırık olanlara yakındır; ruhu ezikleri kurtarır.
19 Doğrunun çektiği sıkıntılar çoktur, ama Babamız her birini hepsinden kurtarır. 20 Babamız doğru kişinin bütün kemiklerini korur; hiçbiri kırılmaz.
21 Kötülük, kötü kişiyi öldürecek; doğru kişiden nefret edenler mahkûm olacak. 22 Babamız kullarının canını kurtarır; O'na sığınanların hiçbiri mahkûm olmaz.