ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କର
ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଅସୁସ୍ଥ ଥିବା ବେଳେ ଦାଉଦ ଉପବାସ କରିଥିଲେ ଓ ଶୋକବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନିଜେ ଢାଲ ଓ ବର୍ଚ୍ଛା ଧରିବାକୁ ମାଗନ୍ତି। କ୍ଷତଟି ହେଉଛି ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା: ସେ ଝୁଣ୍ଟିବା ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କ ଦୟାର ପ୍ରତିଦାନ ଉପହାସପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଲ୍ଲାସରେ ଦିଆଗଲା।
35 1ହେ ମୋହର ପିତା, ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ସହିତ ବିବାଦ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କର; ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କର।
2ଢାଲ ଓ ଫଳକ ଧର, ପୁଣି ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଉଠ। 3ମୋହର ତାଡ଼ନାକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବର୍ଚ୍ଛା ଓ କୁନ୍ତ ବାହାର କର; ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ କୁହ, “ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ।”
4ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ପ୍ରାଣ ଖୋଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ଓ ଅପମାନିତ ହେଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ଅନିଷ୍ଟ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ହଟାଯାଇ ବିବ୍ରତ ହେଉନ୍ତୁ। 5ସେମାନେ ବାୟୁ ଆଗରେ ଥିବା ତୁଷ ପରି ହେଉନ୍ତୁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କୁ ଘଉଡ଼ାଇ ଦେଉନ୍ତୁ। 6ସେମାନଙ୍କ ପଥ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ଖସଡ଼ା ହେଉ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଉନ୍ତୁ।
7କାରଣ ସେମାନେ ବିନା କାରଣରେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଜାଲ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ; ବିନା କାରଣରେ ମୋʼ ପ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଳିଲେ। 8ଅଜ୍ଞାତସାରରେ ତାʼ ଉପରେ ବିନାଶ ଆସୁ; ସେ ଲୁଚାଇଥିବା ଜାଲ ତାକୁ ଧରୁ; ସେହି ବିନାଶ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପଡ଼ୁ।
9ସେତେବେଳେ ମୋହର ପ୍ରାଣ ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବ; ତାହାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବ। 10ମୋହର ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥି କହିବେ, “ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ତୁଲ୍ୟ କିଏ, ଯେ ଦୀନହୀନକୁ ତାʼଠାରୁ ଅଧିକ ବଳବାନ ଜଣକଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ପୁଣି ଦୀନଦରିଦ୍ରକୁ ତାʼର ଲୁଣ୍ଠନକାରୀଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କର?”
11ଅତ୍ୟାଚାରୀ ସାକ୍ଷୀମାନେ ଉଠନ୍ତି; ମୁଁ ଯାହା ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ମୋତେ ପଚାରନ୍ତି। 12ସେମାନେ ମୋତେ ଭଲ ବଦଳରେ ମନ୍ଦ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି; ମୋହର ପ୍ରାଣ ଅନାଥ ହୋଇ ପଡ଼େ। 13ମାତ୍ର ମୁଁ, ସେମାନେ ପୀଡ଼ିତ ଥିବା ବେଳେ, ଶୋକବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କଲି; ଉପବାସ ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କଲି, ପୁଣି ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋʼ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ବାରମ୍ବାର ଫେରି ଆସୁଥିଲା। a a v13 “ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋʼ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ବାରମ୍ବାର ଫେରି ଆସୁଥିଲା” ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ ଅନିଶ୍ଚିତ; ଏହାର ଅର୍ଥ ହୋଇପାରେ ଯେ ଦାଉଦଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆନ୍ତରିକ ଥିଲା, ମାତ୍ର ତାହାର ଉତ୍ତର ମିଳିଲା ନାହିଁ। 14ମୁଁ ଆପଣା ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଭାଇ ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରୁଥିବା ପରି ବୁଲୁଥିଲି; ଆପଣା ମାତା ନିମନ୍ତେ ବିଳାପ କରୁଥିବା ଲୋକ ପରି ମୁଁ ଶୋକରେ ଅବନତ ହୋଇଥିଲି। 15ମାତ୍ର ମୋହର ପତନ ବେଳେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କଲେ ଓ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ମୁଁ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣି ନ ଥିଲି, ଏପରି ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଆଉ ଅବିରତ ମୋତେ ଚିରି ପକାଇଲେ। 16ଭୋଜିରେ ଥିବା ଭକ୍ତିହୀନ ପରିହାସକମାନଙ୍କ ପରି, ସେମାନେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଆପଣା ଦାନ୍ତ କଡ଼ମଡ଼ କଲେ।
17ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ କେତେ କାଳ ଅନାଇ ରହିବ? ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶରୁ ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ, ସିଂହମାନଙ୍କଠାରୁ ମୋʼ ଏକମାତ୍ର ଜୀବନକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। 18ମୁଁ ମହାସମାଜରେ ତୁମ୍ଭର ଧନ୍ୟବାଦ କରିବି; ବହୁଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବି। 19ମୋହର ପ୍ରତାରକ ଶତ୍ରୁମାନେ ମୋʼ ଉପରେ ଉଲ୍ଲାସ ନ କରନ୍ତୁ, କିଅବା ବିନା କାରଣରେ ମୋତେ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଚକ୍ଷୁ ଟିପ ନ ମାରନ୍ତୁ। b b v19 ଯୀଶୁ ଏହି ବାକ୍ୟ ଆପଣା ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଗ କଲେ — “ବିନା କାରଣରେ” ତାହାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ — କ୍ରୁଶ ଆଡ଼କୁ ଯିବା ବାଟରେ ଜଗତ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦେଖାଇଥିବା ଘୃଣା ରୂପେ (ଯୋହନ ୧୫:୨୫)। 20କାରଣ ସେମାନେ ଶାନ୍ତିର କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଦେଶର ନିରୀହ ଲୋକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଞ୍ଚନାର କୌଶଳ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି। 21ସେମାନେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ମୁଖ ବଡ଼ କରି ମେଲାନ୍ତି; ସେମାନେ କହନ୍ତି, “ଆଃ! ଆଃ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ତାହା ଦେଖିଅଛି!”
22ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ତାହା ଦେଖିଅଛ; ନୀରବ ହୋଇ ରୁହ ନାହିଁ। ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ମୋʼଠାରୁ ଦୂରରେ ରୁହ ନାହିଁ। 23ଉଠ, ପୁଣି ମୋହର ନ୍ୟାୟ ନିମନ୍ତେ, ମୋହର ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା! 24ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ଧାର୍ମିକତା ଅନୁସାରେ ମୋହର ବିଚାର କର, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ମୋʼ ଉପରେ ଉଲ୍ଲାସ କରିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। 25ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମନରେ ନ କହନ୍ତୁ, “ଆଃ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଚାହୁଁଥିଲୁ, ତାହା ହିଁ ହେଲା!” ସେମାନେ ନ କହନ୍ତୁ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ତାକୁ ଗ୍ରାସ କରିଅଛୁ।”
26ଯେଉଁମାନେ ମୋହର ବିପଦରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକତ୍ର ଲଜ୍ଜିତ ଓ ବିବ୍ରତ ହେଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ଉପରେ ଆପଣାକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲଜ୍ଜା ଓ ଅପମାନରେ ବସ୍ତ୍ରାନ୍ଵିତ ହେଉନ୍ତୁ। 27ଯେଉଁମାନେ ମୋହର ନ୍ୟାୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଜୟଧ୍ୱନି କରନ୍ତୁ ଓ ଆହ୍ଲାଦିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ସର୍ବଦା କହନ୍ତୁ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମହାନ, ଯେ ଆପଣା ଦାସର ମଙ୍ଗଳରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି!”
28ସେତେବେଳେ ମୋହର ଜିହ୍ଵା ତୁମ୍ଭ ଧାର୍ମିକତା, ଦିନଯାକ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଶଂସା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବ।