Men uchun jang qilgin, Otam
Dovudning sanosi.
Bir paytlar kasal bo'lganlarida ular uchun ro'za tutib, motam libosi kiygan odamlar hujumiga uchragan Dovud Otasidan qalqon va nayzani O'zi qo'lga olishini so'raydi. Yara — xiyonat: u qoqilgan zahoti uning mehribonligiga g'alati shodlik bilan javob qaytarishdi.
35 1Men bilan olishayotganlar bilan olishgin, Otam; menga qarshi jang qilayotganlarga qarshi jang qilgin.
2Qalqon va kichik qalqonni olgin, menga yordam berish uchun oʻrningdan turgin. 3Nayza va nayzachani koʻtargin, meni quvayotganlarga qarshi; jonimga: “Men sening najotingman”, degin.
4Jonimga qasd qilayotganlar sharmanda va rasvo boʻlsin; menga yomonlik oʻylayotganlar orqaga qaytarilib, xoru zor boʻlsin. 5Ular shamol uchirgan somonday boʻlsin, Otamizning farishtasi ularni quvib solsin. 6Ularning yoʻli qorongʻu va sirpanchiq boʻlsin, Otamizning farishtasi ularni quvsin.
7Chunki ular sababsiz toʻr yashirdilar men uchun; sababsiz jonimga chuqur qazdilar. 8Kutilmaganda unga halokat kelsin; oʻzi yashirgan toʻr uni tutsin; oʻsha halokatning oʻziga qulab tushsin.
9Shunda jonim Otamdan shodlanadi; Uning najotidan quvonadi. 10Butun suyaklarim shunday deydi: “Otam, kim Senga oʻxshaydi, kambagʻalni oʻzidan kuchliroqdan qutqaradigan, bechora va muhtojni uni talayotgandan ozod etadigan?”
11Yovuz guvohlar oʻrtaga chiqadi; men bilmaydigan narsalar haqida meni soʻroq qiladilar. 12Ular yaxshilik evaziga menga yomonlik qaytaradilar; jonim tashlandiq qoladi. 13Ammo men, ular kasal boʻlganda, motam kiyimini kiydim; roʻza tutib, oʻzimni kamtar tutdim, duoyim esa oʻz qalbimga qaytaverardi. a a v13 “Duoyim oʻz qalbimga qaytaverardi” iborasining maʼnosi aniq emas; bu Dovudning duolari samimiy boʻlsa-da, javobsiz qolganini anglatishi mumkin. 14Men kezib yurardim, goʻyo doʻstim yoki akam uchun qaygʻurayotganday; motamda egildim, onasi uchun yigʻlayotgan kishiday. 15Ammo men qoqilganimda ular quvonib, bir yerga toʻplandi; men tanimagan tajovuzkorlar menga qarshi toʻplanib, meni toʻxtovsiz tilkalashardi. 16Ziyofatdagi xudosiz masxarabozlarday, ular menga qarab tishlarini gʻijirlatishdi.
17Hukmron Otam, qachongacha Sen qarab turasan? Jonimni ularning vayronagarchiligidan qutqargin, yagona hayotimni sherlardan asragin. 18Katta jamoat ichida Senga shukr aytaman; qudratli olomon orasida Seni ulugʻlayman. 19Yolgʻonchi dushmanlarim mendan shodlanmasin, meni sababsiz yomon koʻradiganlar koʻz qisib qoʻymasin. b b v19 Iso bu satrni Oʻziga tatbiq etdi — Uni “sababsiz” yomon koʻrganlarni — xoch sari yoʻlda dunyo Unga koʻrsatgan nafrat sifatida (Yuhanno 15:25). 20Chunki ular tinchlik soʻzini aytmaydilar, balki yurtning tinch kishilariga qarshi makkorona fitnalar oʻylab topadilar. 21Ular menga qarshi ogʻizlarini katta ochadilar; shunday deydilar: “Oho! Oho! Oʻz koʻzlarimiz bilan koʻrdik!”
22Buni Sen koʻrding, Otam; jim turmagin. Hukmron Otam, mendan uzoq boʻlmagin. 23Uygʻongin, mening haqligim uchun, mening daʼvoim uchun oʻrningdan turgin, Hukmron Otam! 24Oʻz solihliging boʻyicha meni oqlagin, Otam, ular mendan shodlanmasin. 25Ular koʻnglida aytmasin: “Oho, biz istaganimizday!” Ular aytmasin: “Biz uni yutib yubordik.”
26Mening falokatimdan quvonayotganlar birgalikda sharmanda va rasvo boʻlsin; oʻzini ulugʻ tutayotganlar sharmandalik va isnod kiyimini kiysin, menga nisbatan. 27Mening oqlanishimdan mamnun boʻlganlar shodlanib xitob qilsin va quvonsin; ular doimo aytsin: “Oʻz qulining farovonligidan mamnun boʻladigan Otamiz ulugʻdir!”
28Shunda tilim Sening solihligingni tilga oladi, kun boʻyi Sening hamdingni aytadi.