Fosiqlar va ularning yoʻllari

Nagʻmachilar rahbari uchun. Otamizning quli Dovudning zaburi.

U yovuz odamning ongida ochiladi, u o'zini shunchalik maqtaydiki, o'z gunohini sezmaydi. Bu tor ichki gapga qarshi zabur tashqariga, Otamizga ochiladi: bulutlarga yetgan sevgi, tog'lardek solihlik, lazzatlar daryosi, nuri bilan nur ko'radigan yorug'lik.

36-bob.

Osiylik fosiqning yuragi tubida unga soʻzlaydi; uning koʻzlari oldida Otamizdan qoʻrquv yoʻqdir.

Chunki u oʻz koʻzida oʻzini shunchalik xushomad qiladiki, oʻz gunohini sezolmaydi va undan nafratlanolmaydi. Uning ogʻzining soʻzlari yovuzlik va aldovdir; u dono ish tutishni va yaxshilik qilishni tark etdi. U hatto oʻrnida ham yovuzlik rejasini tuzadi; u yaxshi boʻlmagan yoʻlga oʻzini qoʻyadi; u yomonlikdan voz kechmaydi.

Ey Otamiz, Sening ahd sevging osmonlarga yetadi, Sening sadoqating bulutlarga yetadi. Sening solihliging ulkan togʻlar kabidir, Sening hukmlaring buyuk tubsizlik kabidir; Sen insonni ham, hayvonni ham qutqarasan, ey Otamiz. Sening ahd sevging naqadar qimmatlidir, ey Otamiz! Barcha insonlar Sening qanotlaring soyasiga panoh topadilar. Ular Sening uyingning serobligidan toʻyib bazm qiladilar, Sen ularga lazzatlaring daryosidan ichirasan. Zero, hayot buloqi Sendadir; Sening nuringda biz nurni koʻramiz.

Seni taniganlarga Sening ahd sevgingni, koʻngli halol kishilarga Sening solihligingni davom ettirgin. Takabburning oyogʻi meni ezmasin, fosiqning qoʻli meni haydab yubormasin. Oʻsha yerda yovuzlik qiluvchilar yiqildilar; ular yerga uloqtirilib, qaytib turolmaydilar.