Zabur 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Yomonlik qiluvchilar tufayli tashvishlanma, nohaqlik qiluvchilarga havas qilma, ²chunki ular oʻt kabi tezda soʻlib, koʻm-koʻk giyohlar kabi quriydi.

³Otamizga ishon va yaxshilik qil, yurtda yasha, sadoqatni parvarish qil. ⁴Otamizdan shod-xurram boʻl, U senga koʻngling istaklarini beradi.

⁵Yoʻlingni Otamizga topshir, Unga ishon, U amalga oshiradi. ⁶U solihligingni nur kabi, adolatingni tush payti quyoshi kabi namoyon qiladi.

⁷Otamiz huzurida sukut saqlab, sabr-toqat bilan Uni kut; oʻz yoʻlida ishi yurishgan odam tufayli, yovuz rejalarni amalga oshiruvchi kishi tufayli tashvishlanma.

⁸Gʻazabdan voz kech va qahringni tashla, tashvishlanma — bu faqat yomonlikka olib boradi. ⁹Chunki yomonlik qiluvchilar qirqib tashlanadi, lekin Otamizni kutganlar yurtni meros qilib oladi.

¹⁰Yana bir oz vaqt oʻtar, yovuz kishi yoʻq boʻladi, uning joyiga sinchiklab qarasang ham, u yerda boʻlmaydi. ¹¹Lekin kamtarlar yurtni meros qilib oladi, moʻl-koʻl tinchlikdan shodlanadi. ^a a v11 Iso bu vaʼdani Oʻzining baxtiyorlik soʻzlariga kiritadi: “Muloyim insonlar baxtlidir, chunki ular yer yuzini meros qilib oladi” (Matto 5:5).

¹²Yovuz kishi solih odamga qarshi fitna qiladi, unga qarab tishlarini gʻijirlatadi, ¹³lekin Hukmron Ota undan kuladi, chunki Otamiz yovuz kishining kuni kelayotganini koʻradi.

¹⁴Yovuzlar qilich yalangʻochlaydi, kamonini keradi, bechora va muhtojlarni yiqitish uchun, yoʻli toʻgʻri boʻlganlarni oʻldirish uchun. ¹⁵Qilichlari oʻz yuraklariga sanchiladi, kamonlari esa sindiriladi.

¹⁶Solih odamdagi oz narsa koʻplab yovuzlarning moʻl-koʻl boyligidan afzaldir, ¹⁷chunki yovuzlarning kuchi sindiriladi, lekin Otamiz solihlarni qoʻllab-quvvatlaydi.

¹⁸Otamiz benuqson insonlarning kunlarini biladi, ularning merosi abadiy saqlanadi. ¹⁹Yomon kunlarda ular uyatga qolmaydi, ochlik kunlarida toʻq boʻladi.

²⁰Lekin yovuzlar halok boʻladi, Otamizning dushmanlari esa gʻoyib boʻladi — yaylov gullari kabi, tutun kabi tarqab yoʻqoladi.

²¹Yovuz kishi qarz oladi-yu, qaytarmaydi, lekin solih odam saxiy boʻlib, beradi. ²²Chunki U barakalagan kishilar yurtni meros qilib oladi, U laʼnatlagan kishilar esa qirqib tashlanadi.

²³Insonning qadamlari Otamiz tomonidan mustahkamlanadi, Otamiz uning yoʻlidan shodlanadi, ²⁴qoqilsa ham, yiqilib tushmaydi, chunki Otamiz uning qoʻlidan ushlab turadi.

²⁵Men yosh edim, endi esa qariyib qoldim, ammo solih odamning tashlab qoʻyilganini yoki bolalarining non tilab yurganini koʻrmadim. ²⁶U kun boʻyi saxiy boʻlib, qarz beradi, bolalari esa baraka boʻladi.

²⁷Yomonlikdan yuz oʻgir va yaxshilik qil, shunda abadiy yashaysan. ²⁸Chunki Otamiz adolatni sevadi, Oʻzining sodiq bandalarini tark etmaydi, ular abadiy asraladi, lekin yovuzlarning avlodi qirqib tashlanadi.

²⁹Solihlar yurtni meros qilib oladi, unda abadiy yashaydi.

³⁰Solih odamning ogʻzi hikmat soʻzlaydi, tili adolatni gapiradi. ³¹Otasining taʼlimoti uning qalbida, qadamlari toymaydi.

³²Yovuz kishi solih odamni poylaydi, uni oʻldirishga intiladi, ³³lekin Otamiz uni yovuzning qoʻliga tashlab qoʻymaydi, hukm qilinganda aybdor deb topilishiga yoʻl qoʻymaydi.

³⁴Otamizni kut va Uning yoʻlini saqla, shunda U seni yurtni meros qilib olishing uchun yuksaltiradi, yovuzlar qirqib tashlanganda, buni koʻrasan.

³⁵Men yovuz, shafqatsiz bir kishini koʻrdim, u gullab-yashnagan mahalliy daraxt kabi yoyilgandi, ³⁶lekin u oʻtib ketdi, birdan yoʻq boʻldi, uni qidirdim, ammo topa olmadim.

³⁷Benuqson insonga eʼtibor ber, toʻgʻri odamni kuzat, chunki tinchlik odamining kelajagi bor. ³⁸Lekin gunohkorlar yoʻq qilinadi — butunlay, yovuzlarning kelajagi qirqib tashlanadi.

³⁹Solihlarning najoti Otamizdandir, U qiyinchilik vaqtida ularning qoʻrgʻonidir. ⁴⁰Otamiz ularga yordam beradi va qutqaradi, ularni yovuzlardan xalos qiladi, ularni asraydi, chunki ular Undan panoh topadi.