Jabur 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Aja sumelang marga saka wong kang gawe piala; aja meri marang wong kang nglakoni duraka, ²amarga kaya suket wong-wong iku bakal enggal alum, lan kaya tetuwuhan ijo bakal padha garing.

³Pracayaa marang Rama kita lan nindakna kabecikan; manggona ing tanah lan ngupayaa kasetyan. ⁴Bungaha atimu marang Rama kita, temah Panjenengane bakal maringi apa kang dadi pepenginaning atimu.

⁵Pasrahna dalanmu marang Rama kita; pracayaa marang Panjenengane, temah Panjenengane bakal tumindak. ⁶Panjenengane bakal ngedalake kabeneranmu kaya pepadhang, lan kaadilanmu kaya wayah tengange.

⁷Menenga ing ngarsane Rama kita lan ngentenana kanthi sabar marang Panjenengane; aja sumelang marang wong kang mulya ing dalane, marang wong kang nindakake rancangan ala.

⁸Nyingkirna nepsu lan culna bebendumu; aja sumelang — iku mung nuwuhake piala. ⁹Awit wong kang gawe piala bakal disirnakake, nanging wong kang ngarep-arep marang Rama kita bakal tampa warisan tanah.

¹⁰Kurang sadhela maneh, wong duraka bakal sirna; sanajan kowe nyawang temenan panggonane, wong iku wis ora ana. ¹¹Nanging wong kang andhap asor bakal tampa warisan tanah lan bakal bungah ing katentreman kang lubering. ^a a v11 Gusti Yesus narik janji iki ing Sabda Kabegjan: “Rahayu wong kang alus ing budi, amarga bakal padha tampa warisan bumi” (Matius 5:5).

¹²Wong duraka ngrancang piala marang wong bener lan kerot-kerot untune marang wong iku; ¹³nanging Sang Rama Kang Mahakwasa gumujeng marang wong iku, awit Rama kita mirsa yen dinane wong duraka mau wis cedhak.

¹⁴Wong duraka padha ngunus pedhang lan menthang gandhewane, arep ngrubuhake wong miskin lan wong kang kekurangan, arep mateni wong kang lakune jujur. ¹⁵Pedhange bakal nujes atine dhewe, lan gandhewane bakal padha tugel.

¹⁶Luwih becik sathithik kang kaduwe wong bener tinimbang akeh bandhane wong duraka; ¹⁷amarga kakuwatane wong duraka bakal rinusak, nanging Rama kita njunjung wong bener.

¹⁸Rama kita nguningani dinane wong kang tanpa cacad, lan warisane bakal langgeng ing salawase. ¹⁹Wong-wong iku ora bakal padha kwirangan ing mangsa ala; ing dina paceklik bakal padha wareg.

²⁰Nanging wong duraka bakal tumpes, lan mungsuhe Rama kita bakal sirna kaya kembang ing ara-ara — kaya kukus padha sirna ilang.

²¹Wong duraka utang lan ora nyaur, nanging wong bener loma lan seneng weweh. ²²Awit wong kang diberkahi dening Panjenengane bakal tampa warisan tanah, nanging wong kang disotake dening Panjenengane bakal disirnakake.

²³Jangkahe manungsa iku ditata dening Rama kita, lan Rama kita karenan marang dalane wong mau; ²⁴sanajan kesandhung, ora bakal tiba kejlungup, awit Rama kita ngasta tangane.

²⁵Aku biyen nom, saiki wis tuwa, nanging aku durung tau weruh wong bener ditinggal, utawa anak-anake ngemis roti. ²⁶Sadina muput dheweke loma lan seneng ngutangi, lan anak-anake dadi berkah.

²⁷Nyingkirana piala lan nindakna kabecikan, temah kowe bakal manggon ing salawase. ²⁸Awit Rama kita remen marang kaadilan lan ora bakal negakake para kekasihe kang setya; wong-wong iku kajaga ing salawase, nanging turune wong duraka bakal disirnakake.

²⁹Wong bener bakal tampa warisan tanah lan manggon ing kono ing salawase.

³⁰Cangkeme wong bener ngucapake kawicaksanan, lan ilate ngandhakake kaadilan. ³¹Pepakone Ramane dumunung ing atine; jangkahe ora bakal keplese.

³²Wong duraka ngadhang wong bener lan ngarah patine; ³³nanging Rama kita ora bakal masrahake wong iku ing tangane, utawa negakake dheweke diukum nalika diadili.

³⁴Ngarep-arepa marang Rama kita lan netepana dalane, temah Panjenengane bakal ngluhurake kowe supaya tampa warisan tanah; kowe bakal nyawang nalika wong duraka disirnakake.

³⁵Aku wis tau weruh wong duraka kang kejem, ngrembaka kaya wit asli kang ngrembuyung; ³⁶nanging dheweke banjur sirna, lan dumadakan wis ora ana; aku nggoleki dheweke, nanging ora ketemu.

³⁷Gatekna wong kang tanpa cacad lan tetesana wong kang jujur, awit wong kang tentrem iku ana pangarep-arepe ing tembe. ³⁸Nanging wong kang nerak dosa bakal padha tumpes kabeh pisan; pangarep-arepe wong duraka ing tembe bakal sirna.

³⁹Karahayone wong bener iku saka Rama kita; Panjenengane dadi bebentenge ing mangsa karupekan. ⁴⁰Rama kita mitulungi lan ngluwari wong-wong mau; Panjenengane ngluwari wong-wong mau saka wong duraka lan nylametake, awit padha ngungsi marang Panjenengane.